رساله لقاء الله به ضميمه رساله لقاء الله امام خمينى - ملكى تبريزى، میرزا جواد - الصفحة ٩٨ - علامت گريههاى واقعى

كوه‌ها بزن!

بارى؛ اى برادر! عادة اللّه، بين بندگانش يك منوال است.

من و تو هنوز وقت داريم بلا ظاهرا نازل نشده، مى‌توانيم كه از درياى رحمت ارحم الرّاحمين حظّى ببريم و اين آتش‌هاى افروخته را خاموش نماييم.

[توبه‌هاى واقعى‌]

بارى؛ اوقات توقّف ايّام تحصيل كه نجف اشرف مشرّف بوديم، جناب عالم عامل جليل و حكيم بزرگوار بى‌بديل آخوند ملا حسين قلى همدانى- قدّس اللّه روحه- به يكى از طلاب راه آخرت، عمل توبه را تلقين فرمودند، دو سه روز به جهت انجام اين مهم غائب شد، بعد كه آمد ديديم كه بدنش كه چاق و نشيط و رنگش كه خيلى آبدار بود، بدنش كأنّه نصف شده و رنگش زرد و پريشان گرديده كه عادتا در يك دو روز رياضت، متوقّع نبود كه اين مقدار تغيير در صورت پديد آيد؛ بعد معلوم شد كه مردانه عمل كرده! و يكى ديگر را شنيدم كه [در] مجلس توبه‌اش، شش ساعت مشغول گريه‌وزارى بوده!

[علامت گريه‌هاى واقعى‌]

خلاصه؛ جدّ مى‌خواهد، بى‌جدّ بلكه به هواوهوس، كار از پيش نمى‌رود و مى‌توانم عرض بكنم كه گريه‌هاى ما هم گريه واقعى نيست، چرا؟!

گريه آن است كه از سوز دل آيد بيرون و الّا هرآب چشم گريه نيست!