مثل كوه احد در ميزان عملش خواهد بود. و براى هرقطره آن چشمه‌اى در بهشت عطا مى‌شود كه بر دو طرف آن شهرها و قصرها و چيزهايى است كه نه چشمى آنها را ديده و نه گوشى شنيده و نه به قلب احدى خطور كرده است!

و از امام باقر ٧ روايت شده كه همانا حضرت ابراهيم نبى ٧ عرض كرد: خداوندا، براى بنده‌اى كه رخسارش در اثر ترس از تو، تر شده چه پاداشى است؟ خداوند متعال فرمود: پاداش او، مغفرت من و رضوان من در روز قيامت است.

اسحاق بن عمّار گويد به امام صادق ٧ عرض كردم كه گاهى دعا مى‌خوانم و ميل دارم كه گريه كنم ولى اشك از چشم نمى‌آيد و چه‌بسا يادى از خانواده‌ام كه چشم از جهان فرو بسته‌اند مى‌كنم و حال رقّت به من دست مى‌دهد و گريه مى‌كنم؛ پس آيا اين روش جايز است؟ فرمود: آرى، مردگان را ياد كن پس هنگامى كه حالت رقّت پيدا كردى آن وقت براى پروردگارت- تبارك و تعالى- گريه كن.»]

و عن سعيد بن يسار قال: قلت لأبي عبد اللّه ٧: أتباكى في الدّعاء و ليس لي بكاء؟ قال: نعم و لو مثل رأس الذّباب.

و عن ابي حمزة قال: قال ابو عبد اللّه ٧ لأبي بصير: إن خفت أمرا يكون أو حاجة تريدها فابدأ باللّه فمجّده و أثن عليه كما هو أهله و صلّ على النّبىّ صلّى اللّه عليه و اله و تبارك و لو مثل رأس الذّباب إنّ أبي كان يقول أقرب ما يكون العبد من الرّبّ و هو ساجد يبكي.

و عنه ٧: إن لم يجئك البكاء فتباك فإن خرج منك مثل رأس‌