رساله لقاء الله به ضميمه رساله لقاء الله امام خمينى - ملكى تبريزى، میرزا جواد - الصفحة ٢٢٨ - تازيانه سلوك
بالرّبوبيّة دون خلقه و معنى ثان انّه موجود وحده لا موجود معه.
[اين در حالى است كه به چشم خود مىبينيم و همه مردم مىبينند كه مخلوقات اين عالم داراى حول و قوّه و خير و زيان و نفع و نصرت و اعانت هستند؛ بلكه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله بسيار مىفرمودند: «راستترين شعرى كه عرب گفته سخن لبيد است كه مىگويد: هان! هرچيزى جز خدا، باطل است.»]
في «ربيع الاسابيع» في دعاء ليلة الخميس: لا يرى فيه ألّا نورك و لا يسمع فيه إلّا صوتك.[١]
في «توحيد» الصدوق ; عن ابى جعفر ٧: كان اللّه و لا شىء غيره، نورا لا ظلام فيه و صادقا لا كذب فيه و عالما لا جهل فيه و حيّا لا موت فيه و كذلك هو اليوم و كذلك لا يزال ابدا.[٢]
و العالم كلّه شاهد على خلاف ظاهر الرّواية و لأهل الحكمة و العرفان في هذا الميدان كلمات و تحقيقات و تفصيلات و دلالات متكثّرة و حكايات و مكاشفات عجيبة!
[و در كتاب «ربيع الأسابيع» در دعاى شب پنجشنبه آمده است كه «در او ديده نمىشود مگر نور تو و شنيده نمىشود مگر صداى تو».
و در كتاب «توحيد» شيخ صدوق ; از امام باقر ٧ روايت است كه فرمودند: خدا بود و به جز او چيزى نبود، نورى بود كه تاريكى در او راه نداشت و صادقى بود كه كذبى در او وجود نداشت و عالمى بود كه نادانى
[١] -« ربيع الاسابيع» علّامه مجلسى، ص ٣٤٥، چاپ سال ١٣١٢ ه. ق. به جاى« فيه» اول،« نور» و به جاى« فيه» دوم،« صوت» آمده است.
[٢] -« توحيد» شيخ صدوق، ص ١٤٠.