روى أنّه كان ممّا ناجى اللّه به داود ٧: يا داود! و عليك بالإستغفار في دلج اللّيل إلى الأسحار، يا داود! إذا جنّ عليك اللّيل فانظر إلى إرتفاع النّجوم في السّماء و سبّحني و أكثر من ذكري حتّى أذكرك، يا داود! إنّ المتّقين لا ينامون ليلهم إلّا بصلاتهم لي‌[١] و لا يقطعون نهارهم إلّا بذكري، يا داود! إنّ العارفين كحّلوا أعينهم بمرود السّهر و قاموا ليلهم [يسهرون‌]، يطلبون بذلك مرضاتي، يا داود! إنّه من يصلّي باللّيل و النّاس نيام يريد بذلك وجهي، فإنّي آمر ملائكتي: أن يستغفروا له و تشتاق إليه جنّتي و يدعو له كلّ رطب و يابس.[٢]

[ «روايت شده كه از جمله نجواهاى خداوند متعال با حضرت داود ٧ اين بود كه فرمود: اى داود! بر تو باد به استغفار كردن در دل شب تا سحرگاهان، اى داود! زمانى كه تاريكى شب تو را دربر گرفت پس نگاهى به صعود ستارگان در آسمان، بينداز و مرا تسبيح گو و بسيار به ياد من باش تا من نيز به ياد تو باشم. اى داود! همانا پارسايان، شب‌هايشان را نخوابند مگر اينكه نماز براى من به‌جاى آورند و روزهايشان را سپرى نكنند مگر اينكه به ياد و ذكر من مشغول باشند، اى داود! همانا عارفان سرمه شب‌زنده‌دارى را به چشم‌هايشان كشيده‌اند و شب را به بيدارى سپرى مى‌كنند و به اين وسيله خواهان خشنودى من هستند.

[١] - إلىّ( ارشاد القلوب).

[٢] -« ارشاد القلوب» ديلمى، ١/ ١٧٤.