رساله لقاء الله به ضميمه رساله لقاء الله امام خمينى - ملكى تبريزى، میرزا جواد - الصفحة ٢٣٥ - تازيانه سلوك

قال: من جهة أنّ القائل به قائل بأنّ اللّه كلّ الأشياء و جميع الموجودات هو اللّه!؟

[حكيم به آن مرد فاضل گفت: بسم اللّه، بيا غذا بخوريم! آن شيخ گفت:

من غذا نمى‌خورم!

گفت: آيا غذا خورده‌اى؟! گفت: نه!

گفت: چرا غذا نمى‌خورى با آنكه هنوز غذا نخورده‌اى؟! گفت: من احتياط مى‌كنم از غذاى شما بخورم!

گفت: سبب احتياط تو چيست؟ گفت: من شنيده‌ام كه تو قايل به وحدت وجود هستى! و آن كفر است و جايز نيست براى من كه با شما از غذاى شما بخورم؛ زيرا كه غذا به‌واسطه ملاقات و تماس با شما نجس مى‌شود!

گفت: تو معناى وحدت وجود را چه تصوّر كرده‌اى، تا اينكه حكم به كفر قايل به آن، نموده‌اى؟!

گفت: به جهت آنكه قايل به وحدت وجود مى‌گويد به اينكه خدا همه اشياء است و جميع موجودات، اللّه هستند!]

قال: أخطأت، تعال، تغذّ، لأنّي قائل بوحدة الوجود و لا أقول:

بأنّ جميع الأشياء هو «اللّه» لأنّ من جملة الأشياء جنابك و أنا لا أشكّ في كونك بدرجة «الحمار او أخسّ منها» فأين القول بإلهيّتك؟! فلا احتياط و لا إشكال، تعال، تغذّ.

[حكيم گفت: اشتباه كردى، بيا غذا بخور! زيرا كه من قايل به وحدت وجود هستم و نمى‌گويم كه جميع اشياء خدا هستند؛ چون از جمله آن اشياء، جنابعالى مى‌باشد و من شكّى ندارم در اينكه شما در مرتبه الاغ هستيد يا پست‌تر از الاغ؛ پس كجا مى‌تواند كسى قايل به الوهيّت شما