به موجب اين قانون كليه فعاليتهاى دولت در زمينه بهبود كمى و كيفى وضعيت روستاها، احياى روستاها و بهبود شرايط زندگى روستاييان و عشاير به عهده وزارت جهادسازندگى گذارده شد. لذا بنا به اين قانون در اين تاريخ سازمان امور عشاير (دامداران متحرك) وابسته به وزارت كشاورزى با تمام امكانات موجودش از وزارت كشاورزى و عمران روستايى به وزارت جهادسازندگى محول شد. در اين زمينه وزارت جهادسازندگى برخى از وظايف مربوط به امور روستاها را راساً و پاره اى ديگر از وظايف را با همكارى و هماهنگى وزارتخانه‌هاى ذيربط انجام مى‌داد.

از آنجا كه طبق قانون بخش عمده‌اى از وظايف نظير صنايع روستائى (تبديلى، دستى كوچك)، اجراى طرحهاى آبيارى، برق روستا و كشاورزى و غيره مى‌بايست با هماهنگى و سياستگذارى وزارتخانه‌هاى ذيربط صورت پذيرد، لذا در اين زمينه آئين‌نامه‌هاى متعددى براى تفكيك وظايف تنظيم گرديد كه اهم آنها به شرح ذيل مى‌باشد:

١- آئين‌نامه تفكيك وظايف وزارتخانه هاى صنايع و جهادسازندگى مصوب مورخ ٢٧/ ٠٦/ ١٣٦٤ هيئت وزيران.

٢- آئين‌نامه هماهنگى و تفكيك وظايف بين وزارتخانه‌هاى جهادسازندگى و نيرو مصوب مورخ ٢٥/ ١٠/ ١٣٦٤ هيئت وزيران.

٣- آئين‌نامه تفكيك وظايف بين وزارتخانه‌هاى مسكن و شهرسازى و جهادسازندگى مصوب ٢٩/ ٠٤/ ١٣٦٥ هيئت وزيران.

٤- آئين‌نامه تفكيك وظايف بين وزارتخانه‌هاى صنايع سنگين و جهادسازندگى مصوب ١٣٦٤ هيئت وزيران.

٥- آئين‌نامه هماهنگى و تفكيك وظايف وزارتخانه‌هاى راه و ترابرى و وزارت جهادسازندگى مصوب مورخ ١٦/ ٠٩/ ١٣٦٥ هيئت وزيران.

با توجه به تفكيك وظائف بعمل آمده، ايجاد تأسيسات عمومى و تأمين آب آشاميدنى روستاها، برنامه‌ريزى، احداث ابنيه عمومى مورد نياز روستاها و مناطق عشايرى شامل حمام، كشتارگاه، رختشويخانه، غسالخانه و همچنين لوله كشى آب آشاميدنى روستاها تا ١٥٠ خانوار با رعايت استانداردهاى مورد قبول وزارت بهدارى به‌