نهادگرائى و جهاد سازندگى
(١)
مقدمه
١ ص
(٢)
نگرشى اجمالى به موضوع نهادگرائى
٢ ص
(٣)
ضرورت انجام پژوهش
٣ ص
(٤)
اهداف پژوهش
٤ ص
(٥)
سابقه تحقيقات و مطالعات انجام گرفته
٥ ص
(٦)
معرفى اجمالى متدولوژى پژوهش
٦ ص
(٧)
ساختار كلى كتاب
٩ ص
(٨)
مقدمه
١٣ ص
(٩)
واژه شناسى، مفاهيم و تعاريف نهاد
١٤ ص
(١٠)
1- واژه شناسى نهاد
١٤ ص
(١١)
2- مفاهيم نهاد
٢٣ ص
(١٢)
3- تعاريف نهاد
٢٩ ص
(١٣)
3- 1- 1- حوزه اصالت واقعيت اجتماعى
٢٩ ص
(١٤)
3- 1- 2- حوزه اصالت تعريف اجتماعى
٣٤ ص
(١٥)
3- 1- 3- حوزه اصالت رفتار اجتماعى
٣٧ ص
(١٦)
3- 1- 4- نهاد در ديدگاه روانشناسان
٤٠ ص
(١٧)
3- 1- 5- نهاد در ديدگاه مردم شناسان
٤٠ ص
(١٨)
3- 1- 6- نهاد در ديدگاه نظريه پردازان علم حقوق
٤١ ص
(١٩)
3- 1- 7- نهاد در ديدگاه نظريه پردازان علوم سياسى
٤٣ ص
(٢٠)
3- 1- 8- تعاريف نهاد از ديدگاه دانشمندان مديريت و سازمان
٥٠ ص
(٢١)
3- 1- 9- تعاريف نهاد با توجه به ويژگيهاى اصلى و مفاهيم جامعه شناسانه ديگر
٦٦ ص
(٢٢)
4- نتيجه گيرى
٦٩ ص
(٢٣)
تئورى نهادى و فرآيند تحول آن
٧٧ ص
(٢٤)
1- نهادگرايان اوليه
٨٠ ص
(٢٥)
2- نهادگرايان در نيمه دوم قرن بيستم
٨٣ ص
(٢٦)
3- نهادگرايان جديد
٨٤ ص
(٢٧)
ضميمه
٨٧ ص
(٢٨)
جايگاه و ضرورت اقتصادى- اجتماعى تشكيل جهاد سازندگى از ديدگاه اقتصاد و توسعه اقتصادى
٩٣ ص
(٢٩)
1- بستر تاريخى اقتصاد ايران (با تكيه بر اقتصاد كشاورزى و روستايى)
٩٣ ص
(٣٠)
2- بستر اقتصادى- اجتماعى تشكيل جهاد از ديدگاه اقتصاد توسعه
١٠٣ ص
(٣١)
3- عوامل ضرورى وحتمى اجتماعى- اقتصادى تشكيل جهادسازندگى از ديدگاه اقتصاد توسعه
١٤٢ ص
(٣٢)
4- جايگاه بالقوه جهادسازندگى قبل از تأسيس آن با نگاهى به ضرورتهاى اجتناب ناپذير توسعه اقتصادى
١٤٨ ص
(٣٣)
5- جايگاه بالقوه جهاد قبل از تأسيس آن با نگاهى به توسعه اقتصاد عشايرى
١٥٨ ص
(٣٤)
6- جايگاه جهاد درنظام برنامه ريزى كشور بانگاهى به ضرورتهاى توسعه اقتصادى
١٧٠ ص
(٣٥)
تاريخچه تحولات جهادسازندگى
١٨٤ ص
(٣٦)
مقدمه
١٨٤ ص
(٣٧)
1- تاريخچه تحولات وظايف و تشكيلات وزارت جهادسازندگى
١٨٥ ص
(٣٨)
1- 3- 1- دوره اول
١٨٨ ص
(٣٩)
1- 3- 2- دوره دوم (از تصويب طرح اساسنامه جهادسازندگى از 27/ 07/ 1358 تا سال 1362)
١٩١ ص
(٤٠)
1- 3- 3- دوره سوم
١٩٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص

نهادگرائى و جهاد سازندگى - ايروانى، محمد جواد - الصفحة ١٦٥ - ٥- جايگاه بالقوه جهاد قبل از تأسيس آن با نگاهى به توسعه اقتصاد عشايرى

گوسفند و بره، ٧٦٧٨٧٥٥ رأس بز و بزغاله و ١٨٥٨٠٠ رأس گاو و گوساله نگهدارى مى‌شود كه بطور متوسط براى هر خانوار عشايرى، ٥١ رأس گوسفند و بره، ٤٣ رأس بز و بزغاله و يك رأس گاو يا گوساله وجود داشته است. همچنين در جامعه عشايرى ٦٥٠٨ رأس گاوميش و بچه گاوميش و ٢٩٦٩٠ نفر شتر نگهدارى مى‌شده است. براساس همين سرشمارى مبلغ پرداختى بابت استفاده از مرتع، پس‌چرا و تغذيه دستى در ييلاق و قشلاق و مسير رفت و برگشت جمعاً مبلغ ٦٣٦٧٧٧٣٥ ريال بوده است كه حدود ٢/ ٨٥% مبلغ پرداختى صرف خريد تغذيه دستى شده است. توليدات و فرآورده‌هاى دامى عشايرى در سال، حدود ٢٠ هزارتن گوشت‌قرمز و ٣٠٠ هزارتن شير و ١٠ هزار تن پشم مى‌باشد.»[١] ٥- ١- ٤- سواد

«سواد در جامعه عشايرى گرچه پديده‌اى رو به گسترش است، ولى هنوز حدود ٤٣% خانوارهاى عشايرى بدون فرد باسواد و حدود ٧٣% از جمعيت شش ساله و بيشتر بى‌سوادند. نرخ سواد براى جمعيت ٦ ساله و بيشتر مردان ٧/ ٣٨% و براى زنان حدود ١٤% بوده است. پوشش تحصيلى در جامعه عشايرى بسيار قليل و محدود به ١٧% از جمعيت لازم‌التعليم است. حجم عمده‌اى از جمعيت در حال تحصيل دردوره ابتدايى است. نسبت دسترسى عشاير به مدرسه راهنمايى از ١٥% تا ٢٥% و به دبيرستان ٥% تا ٨% بوده است.»[٢] ٥- ٢- بررسى تحولات سازمانى امور مربوط به عشاير

«با توجه به اهميت سياسى- اقتصادى جامعه عشايرى، اداره امور و سياستگزارى مربوط به آن هميشه مدنظر دولتهاى وقت بوده است، بطوريكه براى اولين بار در سال‌


[١] - مختصرى از آمار و اطلاعات جديد عشايرى ايران، اداره‌كل طرح‌وبرنامه، واحد آمار و برنامه‌ريزى وزارت جهادسازندگى، ص ٣.

[٢] - مختصرى از" آمار و اطلاعات جامعه عشايرى ايران"، اداره كل طرح و برنامه واحد آمار و برنامه‌ريزى وزارت جهادسازندگى، ص ٢.