نهادگرائى و جهاد سازندگى - ايروانى، محمد جواد - الصفحة ١٢٦ - ٢- بستر اقتصادى- اجتماعى تشكيل جهاد از ديدگاه اقتصاد توسعه
٢- ١- ٥- ٢- منابع تأمين درآمد خانوارهاى روستايى
خانوارهاى روستايى درآمدهاى خود را عمدتاً از مشاغل كشاورزى به دست مىآورند. كشاورزى همواره اندكى كمتر از نيمى از درآمدهاى خانوار را به وجود آورده است. به رغم ازدياد مشاغل مزد و حقوقبگيرى دولتى، سهم درآمد خانوار از بخش دولتى رو به كاهش داشته است. احياناً مشاغل دولتى در سطح درآمد ناچيز در اين نقاط گسترش يافته است. چنين به نظر مىرسد كه ساختار درآمدى خانوار طى سالها تقريباً ثابت مانده است و هنوز بين مشاغل كشاورزى و ساير مشاغل از نظر ميزان درآمد ايجاد شده، فاصله زيادى وجود دارد. سهم ناچيز درآمدهاى غيركشاورزى در كل درآمدهاى خانوار از عدم تنوع و محدوديت تعداد مشاغل در اين نقاط حكايت دارد. (جدول ٩)
يك خانوار روستايى به طور متوسط نيمى از درآمد را از سرمايه و كار (مديريت و سرمايه) و حدود يك چهارم ديگر را از طريق فروش نيروى كار و بقيه (كمتر از ٢٠%) را از طريق دارايىهاى خود و همچنين كمكهاى دولتى و موسسات غيرانتفاعى بدست مىآورد. انواع درآمدهاى خانوار نشان مىدهد كه اولًا دارايى و پسانداز ناچيزى در اين خانوارها وجود دارد و ضمناً وجود تعداد اندك مرد و حقوقبگيران بويژه مزد و حقوق بگيران خصوصى و سهم درآمدى ناچيز آنها نشان مىدهد كه روابط مزدورى و اقتصاد بازار و تقسيم كار پيچيدهاى در اين جوامع وجود ندارد و اين نقاط همچنان درگير ساختار سنتى توليد هستند. طى زمان نيز اين ساختار متحول نشده و در مقابل دگرگونيهاى جوامع صنعتى و روابط حاكم بر آنها بدون تغيير مانده است.