شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٨٧ - ١١/ ٣ - ١ ولايت اهل بيت عليهم السلام

گشت و با ما نشست. ما پنهانى به او گفتيم: پيرمردى را از ياران پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ديدى كه به سوى دو پسر بچّه هاشمى برخيزد و جلويشان خم شود و دستشان را ببوسد؟!

ابو ذر گفت: آرى، اگر شما هم آنچه را من از پيامبر در باره ايندو شنيده‌ام، مى‌شنيديد، بيشتر از آنچه من كردم، انجام مى‌داديد.

گفتيم: چه شنيده‌اى، اى ابو ذر؟

گفت: شنيدم به على و آن دو مى‌فرمايد: «اى على! به خدا سوگند اگر مردى نماز بخواند و روزه بگيرد تا مانند مَشك كهنه گردد، نماز و روزه‌اش برايش سودى ندارد، جز آن كه شما را دوست داشته باشد».

٨٦٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: كليد نماز، طهارت است و حريم ساختن براى آن با تكبير و پايان دادن و حلال كردن ديگر كارها، با سلام دادن است. خداوند، نماز بدون طهارت و صدقه از مال حرام را نمى‌پذيرد و بزرگ‌ترين طهارت معنوى براى نماز كه نماز و طاعت‌هاى ديگر بدون آن قبول نمى‌شوند، ولايت‌مندى محمّد به عنوان سَرور فرستادگان الهى و ولايت‌مدارى على به عنوان سَرور اوصيا و دوستى با دوستان اين دو و دشمنى با دشمنان آن دو است.

٨٧٠. المناقب‌، ابن شهرآشوب- به نقل از ابو حازم-: مردى به امام زين العابدين عليه السلام گفت:

وسيله قبول نماز چيست؟ فرمود: «ولايت ما و بيزارى از دشمنان ما».

٨٧١. ثواب الأعمال‌- به نقل از سعيد بن ابى سعيد بلخى-: شنيدم امام كاظم عليه السلام مى‌فرمايد:

«خداوند عز و جل در هر وقت نماز كه نمازگزاران نماز مى‌خوانند، رحمتش را براى بندگان باايمان و معتقدش مى‌فرستد و براى برخى از آنان لعنت مى‌فرستد».

گفتم: فدايت شوم، چرا؟