شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٦٣ - ١٤/ ٣ تعداد نافلهها

فرمود: «چه كسى طاقت آن را دارد؟» و سپس فرمود: «امّا تو را از كار خود آگاه نكنم؟».

گفتم: چرا. فرمود: «هشت ركعت پيش از [نماز] ظهر و هشت ركعت پس از آن».

گفتم: مغرب چه؟ فرمود: «چهار ركعت پس از آن».

گفتم: عشا چه؟ فرمود: «پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نماز عشا را مى‌خواند و سپس مى‌خوابيد» و با دستش اشاره كرد و آن را حركت داد.

ابن ابى عمير گفت: سپس امام عليه السلام بقيّه نمازها را بيان كرد، همان گونه كه اصحاب ما روايت كرده‌اند.

١٠٧٧. الكافى‌- به نقل از حارث بن مغيره نصرى-: شنيدم كه امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد: «نماز روز، شانزده ركعت است: هشت ركعت هنگام زوال خورشيد و هشت ركعت پس از [نماز] ظهر، و چهار ركعت هم پس از مغرب است. اى حارث! اين چهار ركعت را در سفر و حضر وا مگذار و دو ركعت بعد از عشا كه پدرم آن را نشسته مى‌خواند و من ايستاده مى‌خوانم،[١] و پيامبر خدا سيزده ركعت نماز شب مى‌خواند[٢]».

١٠٧٨. امام صادق عليه السلام: نماز نافله، هشت ركعت هنگام زوال خورشيد و قبل از ظهر است و شش ركعت بعد از ظهر و دو ركعت قبل از عصر است و چهار ركعت پس از مغرب و دو ركعت پس از عشا كه صد آيه در آن دو ركعت مى‌خوانى، ايستاده يا نشسته و ايستاده بهتر است و آن را جزو پنجاه ركعت [مجموع نافله و فريضه‌هاى هر شبانه‌روز] به شمار نياور، و هشت ركعت در آخر شب كه «توحيد» و «كافرون» را در دو ركعت اوّل آن مى‌خوانى و در ركعات ديگر، هر چه را از قرآن دوست داشتى، و سپس نماز وَتر را- كه سه ركعت است- و در هر سه ركعت سوره «توحيد» را مى‌خوانى و ميان دو ركعت اوّل و ركعت سوم با يك سلام، فاصله مى‌دهى. سپس دو ركعت را قبل از سپيده‌دم مى‌گزارى و در ركعت اوّلش سوره «كافرون» و در ركعت دوم، «توحيد» مى‌خوانى.

[١]. رفتار متفاوت دو امام گوياى آن است كه ايستاده و نشسته خواندن آن نماز، هر دو مشروع است.

[٢]. منظور، يازده ركعت نوافل شبانه و دو ركعت نافله صبح است.