شناخت نامه نماز - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧٢٣ - ١٣/ ٢ تباه كردن نماز
فرمود: «مهمان بهشتيان است. در آن جا منزلى ندارد».
١٠٠٨. علل الشرائع- به نقل از عبيد اللَّه بن على حلبى-: امام صادق عليه السلام فرمود: «پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: جدا افتاده از خانواده و دارايىاش، كسى است كه نماز عصر را تباه كند».
گفتم: معناى جدا افتاده از خانواده و دارايى چيست؟
فرمود: «در بهشت، خانواده و مالى ندارد. معناى تباه كردن نماز عصر، به تأخير انداختن عمدى آن تا هنگام زرد شدن و غروب خورشيد است».
١٠٠٩. امام صادق عليه السلام- در يادكرد از سربازان عقل-: نماز، و ضدّ آن، تباه كردن آن است.
١٠١٠. امام صادق عليه السلام: بنده هنگامى كه نماز را در وقتش مىخواند و بر آن مواظبت مىورزد، نمازش سپيد و پاكيزه بالا مىرود و مىگويد: «مرا حفظ كردى. خدا حفظت كند!» و هنگامى كه آن را در وقتش نخواند و بر آن مواظبت نورزد، سياه و تاريك بالا مىرود و مىگويد: «مرا تباه كردى. خدا تباهت كند!».