شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٧٩ - ١٢/ ٥ چگونگى نماز امام حسين(ع) در روز عاشورا

١٢/ ٤ ويژگى نماز امام حسن (ع)

٩٥٥. امام زين العابدين عليه السلام: همانا حسن بن على بن ابى طالب عليه السلام ... هر گاه در پيشگاه پروردگار عز و جل به نماز مى‌ايستاد، وجودش مى‌لرزيد و هر گاه بهشت و آتش را ياد مى‌كرد، چون مارگزيده به خود مى‌پيچيد و بهشت را از خدا مى‌طلبيد و از آتش به خداوند، پناه مى‌برد.

٩٥٦. امام زين العابدين عليه السلام: حسن بن على بن ابى‌طالب عليه السلام نماز مى‌خواند كه مردى از پيش روى ايشان گذشت و يكى از همنشينانش، او را باز داشت. هنگامى كه نمازش را به پايان برد، فرمود: «چرا آن مرد را باز داشتى؟».

گفت: اى پسر پيامبر خدا! ميان شما و محراب، جدايى انداخت!

فرمود: «واى بر تو! همانا خداوند عز و جل به من نزديك‌تر از آن است كه كسى ميان من و او فاصله شود».

ر. ك: ج ١/ ح ٣٢٥.

١٢/ ٥ چگونگى نماز امام حسين (ع) در روز عاشورا

٩٥٧. تاريخ الطبرى‌- به نقل از حُمَيد بن مسلم، در بيان واقعه عاشورا-: پيوسته ياران حسين عليه السلام كشته مى‌شدند و هنگامى كه از آنان يك يا دو نفر كشته مى‌شد، معلوم مى‌گشت؛ ولى آنان (يزيديان) فراوان بودند و هر چه از آنان كشته مى‌شد، معلوم نمى‌گشت. چون ابو ثمامه عمرو بن عبد اللَّه صائدى، اين را ديد، به حسين عليه السلام گفت:

اى ابا عبد اللَّه! جانم فدايت! من مى‌بينم اينان به تو نزديك مى‌شوند. سوگند به خدا، كشته نمى‌شوى تا اين كه من پيش از تو كشته گردم، إن شاء اللَّه. دوست دارم پروردگارم را ديدار كنم، در حالى كه اين نماز را كه وقتش نزديك شده، بگزارم.