شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٤١ - ١٠/ ١ دعاهاى روايت شده از پيامبر(ص)

روز بر بنده فرود مى‌آيد، دفع مى‌كنند و آنها [نيكى‌هاى‌] ماندگارند».

٨٢٩. المستدرك على الصحيحين‌- به نقل از ابو ايّوب انصارى-: در پشت سر پيامبرتان صلى الله عليه و آله نماز نگزاردم، جز اين كه هر گاه نمازش را به پايان مى‌برد، مى‌شنيدم كه مى‌گويد:

«خدايا! همه خطاها و گناهانم را بيامرز. خدايا! نعمتت را بر من ارزانى دار. مرا زنده بدار و روزى‌ام ده و به كارها و خوى‌هاى شايسته ره‌نمونم كن كه كسى جز تو به كارها و خوى‌هاى شايسته ره نمى‌نمايد و جز تو از كارها و خوى‌هاى زشت باز نمى‌دارد».

٨٣٠. امام جواد عليه السلام: هر گاه پيامبر صلى الله عليه و آله از نمازش فارغ مى‌شد، مى‌فرمود: «خدايا! آنچه را كرده و مى‌كنم، و آنچه را نهان و آشكار كرده‌ام، و زياده‌روى بر خودم را و آنچه را تو خود بهتر از من مى‌دانى، بر من بيامرز. خدايا! تو پيش از همه و پس از همه هستى. جز تو معبودى نيست. سوگند به آگاهى‌ات از نهان و به توانايى‌ات بر همه خلقت، تا آن گاه كه زندگى را برايم بهتر مى‌دانى، مرا زنده نگاه‌دار و آن گاه كه مرگ را برايم بهتر مى‌دانى، مرا بميران.

خدايا! همانا من ترسيدن از تو را در نهان و آشكار، گفتن حق را در حال خشم و خشنودى، و ميانه‌روى را در تنگ‌دستى و توانگرى، از تو مى‌خواهم و نعمتى تمام ناشدنى و چشم‌روشنى‌اى ناگسستنى را از تو مى‌خواهم و خشنودى به حكم تو، مرگى مبارك پس از زندگى، و زندگانى آرام پس از مرگ، و لذّت نگاه كردن به تو و شوق ديدار تو و ملاقات تو بدون رنجى گزنده و فتنه‌اى گم‌راه كننده را از تو مى‌خواهم.