توجهشان درست نباشد و بازى بخورند از اين بازيگرها. اين نويسنده‌ها بازيگرند! اين قلمهايشان قلمهاى بازيگرى است. اينها با هر حيله‌اى كه هست مى‌خواهند اين ملت را دلسرد كنند، و به اين ملت بگويند كه تغييرى نكرده، همان بوده است كه هست. حالا هم همه اين ارگانها همان است؛ و شما كه جمع شده‌ايد و رأى داده‌ايد به رئيس جمهور و رأى داده‌ايد به جمهوريت اسلامى و رأى داده‌ايد به وكلاى خودتان، همانها را شما آورده‌ايد و سركار گذاشته‌ايد! همان بساط سابق است! اينها هم همان كارها را دارند انجام مى‌دهند. اين را همه مى‌دانيد دروغش را، لكن من خوف اين را دارم كه بعضيها توجه نداشته باشند، بعضى مسائل را باور كنند.

و باز من تكرار مى‌كنم كه نارساييها داريم، و زياد است؛ لكن شما توقع نداشته باشيد [كشورى‌] كه در طول تاريخ و خصوصاً اين پنجاه سال آخر با تمام قوا كوشش كرده‌اند كه [كشور را] وابسته‌اش كنند و از بين ببرند و همه چيزش را فاسد كنند و جوانهاى ما را فاسد كنند، ما بتوانيم و شما بتوانيد و دولت بتواند در ظرف يك مدت كمى، يك سالى، دو سالى، همه اين كارها را انجام بدهد. خصوصاً با اين توطئه‌هاى عظيمى كه هست، و گرفتارى اين جنگ، كه از قرارى كه شنيدم بعضى از برادرهاى جنگزده ما هم در اين مجلس هستند. شما مى‌دانيد كه كشور، به اين عرض و طول و بزرگى كه همه جايش را خراب كردند، كشاورزيش را با اسم اصلاحات خراب كردند، كارخانه‌هاى ما را همه را وابسته كردند، تمام شئون ما، فرهنگ ما، اقتصاد ما، ارتش ما، همه وابسته بودند، شما تا حالا اعجاز كرده‌ايد كه اين قدر هم عمل كرده‌ايد. اين قدرى كه اين ملت- كه كمك كار دولت و همه ارگانهاى دولتى است- اين قدر عملى كه تا حالا كرده است جزء معجزات است. در طول پنجاه سال آن خرابيها شد و عمران و اينها مختصرى شد؛ و در طول دو سال آن همه كارها و خدمتها در همه كشور، خصوصاً روستاها كه مَنْسى‌ [١] بودند و هيچ كس به آنها اعتنا نمى‌كرد و آنها را جزء اين ملت حساب نمى‌كردند. امروز در تمام اين‌

[١] فراموش شده.