صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٥٧ - شهدا پيشتازان قافله سعادت

خودشان و شرافت را براى وطنشان تحصيل كردند كه در مقابل لشكرهاى كفر براى دفاع از اسلام و براى دفاع از كشور اسلامى ايستادند و فداكارى كردند و به سوى خدا شتافتند. انسان كه بايد اين راه را برود و مردنى است، چه بهتر كه اين سعادت را تحصيل كند و امانت را به صاحب امانت بسپرد؛ موت اختيارى؛ شهادت؛ رسيدن به خدا در لباس شهيد و با ايده شهدا. در بستر مردن، مردن است و چيز نيست، لكن در راه خدا رفتن شهادت است و سرفرازى و تحصيل شرافت براى انسان و براى انسانها.

شما اهالى غرب و جنوب خوزستان و ساير مرزهاى كشور در مقابل ستمكاران و مهاجمان به اسلام ايستادگى كرديد و همچون شهداى صدر اسلام شهيد تقديم كرديد. از شما شهداى بسيار براى ملت باقى ماند. [شما] شرافت اين ملت را بيمه كرديد و خداى تبارك و تعالى از شما راضى باشد. اسلام براى شما سرفرازى قائل است و ملت پشتيبان شما و ساير رزمندگان است و شهادتهايى كه حاصل شده و شهدايى كه شما تقديم كرديد به اسلام شهداى همه ملت است. مصيبتها براى همه ملت است و سرافرازى براى همه ملت. خوش به سعادت اين جوانهاى عزيز برومند كه عكسهاى بعضى از آنها در اين مجلس حاضر است و موجب تأثر و سرفرازى است.

شهدا پيشتازان قافله سعادت‌

من به شما اهالى خوزستان و ساير مرزنشينانى كه مورد تهاجم واقع شديد تبريك عرض مى‌كنم و تذكر مى‌دهم به شما دو جمله از كتاب خدا را: لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى‌ ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ. [١] اين تعليم خداى تبارك و تعالى است به انسانها از اول تا آخر كه در پيشامدها چنانچه پيشامدى بود كه براى شما ضررى داشت، به حسب ظاهر و چشمهاى ظاهر بين، شما محزون نباشيد، كه اينها ضرر نيست. نه تأسف بخوريد و نه محزون باشيد.

براى آن چيزى كه از دستتان رفته است؛ براى اينكه بظاهر از دست رفته است و در واقع‌

[١] سوره حديد، آيه ٢٣: «تا بر آنچه از دستتان مى‌رود اندوهگين نباشيد، و بدانچه به دستتان مى‌آيد شادمانى نكنيد.»