سلطه پيدا كردند و يك نفر قُلْدر را حاكم كردند و مسلَّط كردند بر كشور، مى‌توانند بهره‌بردارى خودشان را [بكنند] و نتايجى كه از سلطه بر يك كشورى است مى‌توانند آنها آن را به ثمر برسانند. و لهذا ملت ما تجربه كرد اين معنا را، اين واقعيت را، كه با وحدت كلمه و وحدت مقصد غلبه كرد بر همه قدرتهايى كه پشتيبانى مى‌كردند از شاه مخلوع ايران، و بعدش از جانشين منحوس او و بعدش هم از آن كسى كه به نخست‌وزيرى غير قانونى منتخب شد. [١] فهميدند كه هيچيك از اين قدرتها نمى‌توانند در مقابل ملت كه يكپارچه است- در ٢٢ بهمن ثابت شد كه ملت يكپارچه [است‌] ملتى كه مقصدشان يك مقصد الهى است، نه مقصدشان يك مقصد مادى صرفاً، و همه‌شان با هم يكصدا هستند، يك مقصد هستند- نمى‌توانند كه بر اين ملت غلبه كنند، و ديدند كه ملت غلبه كرد بر همه آنها. و آن كسى را كه آنها همه قدرتهاى خارجى- چه ابرقدرتها، چه وابستگان به ابرقدرتها- مى‌خواستند او را نگاه دارند نتوانستند نگاه دارند.

ارزشهاى ٢٢ بهمن ماه‌

وقتى ديدند ملت همه مى‌گويند كه ما رژيم فاسد طاغوتى را نمى‌خواهيم، آنها تسليم شدند و آن آدم را از اينجا بردند. و شما بيرونش كرديد از اينجا. اين يك درسى است براى ما در طول تاريخ كه اگر ما بخواهيم مقاصد خودمان را، كشور خودمان را به آن طورى كه مى‌خواهيم برسانيم؛ يعنى به ثمر برسانيم نتيجه اين همه خون و اين همه عليل و اين همه رزمنده، بايد همه با هم باشيم. اين يك درسى است كه ما از ٢٢ بهمن فرا گرفتيم.

و بايد اين درس را با تمام قوا دريابيم؛ و با تمام قوا حفظ كنيم اين را. ٢٢ بهمن بايد سرمشق ما باشد در طول زندگى؛ و براى نسلهاى آينده كه همه آنها ٢٢ بهمن را، كه غلبه ايمان بر كفر و اللَّه بر طاغوت و اسلام بر كفر بود، بايد حفظ كنند و بزرگ بشمارند. بزرگ بشمارند روزى را كه خداى تبارك و تعالى بر ملت ما منّت گذاشت و اين ملت را يكپارچه كرد، و ملت را غلبه داد. ما از تمام نيروهاى مسلّح- چه نيروهاى نظامى و انتظامى‌

[١] شاپور بختيار، آخرين نخست وزير رژيم پهلوى.