شد، جريان براى اين جهت باشد كه اين كشور را نگذارند ثبات پيدا بكند [بايد دنبال كنيم‌] آن قضيه رفراندم و قبل از او، قضيه طرح آنكه مجلس خبرگان منحل بشود كه در زمان دولت موقت اين طرح شد و بعد هم معلوم شد كه اساسش از امير انتظام‌ [١] بوده و آن مسائل. آن وقت آمدند آقايان پيش ما؛ همه اين آقايانى كه، آقاى بازرگان‌ [٢] و رفقايش گفتند: ما خيال داريم اين مجلس را منحلش كنيم. من گفتم: شما چه كاره هستيد اصلش كه مى‌خواهيد اين كار را بكنيد! شما چه سمتى داريد كه بتوانيد مجلس منحل كنيد؟ پا شويد برويد سراغ كارتان. وقتى ديدند محكم است مسأله، كنار رفتند.

مسئله انحلال مجلس خبرگان روى اين زمينه بود كه آنهايى كه توجه به مسائل دارند، اين آقايان را كه توجه به مسائل و ريشه‌هاى مسائل كم دارند وادار كردند؛ روى اين زمينه كه ديدند مجلس خبرگان يك مجلس اسلامى شد، يك مجلسى شد كه اكثرش از علما هستند. اينها از اينها مى‌ترسند- خوب، از اين علما مى‌ترسند- ضربه خوردند، ديدند يك مجلسى است كه مجلس علماست؛ اينها اگر قانون بنويسند، يك قانونى مى‌نويسند كه با مزاج غرب و شرق سازش ندارد و آن غير آنى است كه شرقى مى‌خواهد يا غربى مى‌خواهد. از اين جهت، اين آقايان را وسوسه كردند، وادار كردند. اين آقايان هم توجه به مسائل خيلى ندارند- مع الأسف- با اينكه بودند در مسائل سياسى. و از اين جهت، آن طرح را درست كردند.

دنبال همان مسائل، قضيه رفراندم پيش آمد، در روزنامه‌ها شروع كردند گفتن و بلكه برگرداندن به زمان ٢٢ بهمن. در لسان يكى از همين آقايان بود [كه‌] معناى برگشتن به ٢٢ بهمن، يعنى برگرديم به همان زمان قبل از ٢٢ و شاهنشاهى، اينكه برگرديم به آن وقتى كه [انقلاب‌] كرديم [و] همه اين چيزهايى كه تا حالا درست كرديم هيچ، بياييم به هم بزنيم همه را! چيزى را كه دو سال است براى آرامش و استقرار جمهورى اسلامى درست شده است ما بياييم به همش بزنيم، بگوييم حالا اينكه نشد به [رأى‌] ما، دوباره رأى‌

[١] آقاى عباس امير انتظام، سخنگوى دولت موقت كه طرح انحلال مجلس خبرگان را به آن دولت ارائه كرد

[٢] آقاى مهدى بازرگان، نخست وزير دولت موقت.