صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٩٣ - توصيه و نصيحت به بنى صدر

نمى‌خواستم باشد؛ آن روز من [در] يكى از حرفها، كه اساس همه گرفتاريهاى بشر است، تنبه دادم كه‌

حُبُّ الدُّنيا رَأْسُ كُلِّ خَطيئَة [١]

تمام خطاهايى كه از ماها صادر مى‌شود روى اين حبّ نفس و جاه و مال و منال است؛ اگر اين كلمه را گوش كرده بوديد و هواهاى نفسانى را زير پا گذاشته بوديد، اين طور نمى‌شد كه همه گروهها، همه دوستان شما، از شما منفصل بشوند، الّا اين گروههايى كه مى‌خواهند شما را آلت دست قرار بدهند و به مقاصد خودشان برسند. دوستهاى درجه اول شما پشت بشما كردند.

گروههايى كه با شما بودند و براى شما شعار مى‌دادند پشت به شما كردند. و اين دليل اين بود كه شما قدرت سياسى نداريد، بزرگتر دليل اين است كه انسان يازده ميليون‌ [٢] رأى را تباه كند! اين گذشت و ناگوار گذشت، من نمى‌خواستم اين طور بشود. لكن باز براى هر كس، هر كار بكند، جاى توبه هست. درِ توبه باز است. رحمت خدا واسع است. شما توبه كن و يك قدم طرف خدا برو و پشت به هواى نفسانى بكن، خداوند مى‌پذيرد تو را. آبروى تو را اعاده مى‌دهد. حيثيت تو را اعاده مى‌دهد.

و شمايى كه امروز هستيد در مجلس و در صحنه، شما هم اين نصيحت عاجزانه من را قبول كنيد و يك پا روى نفسانيت بگذاريد، و اين گروههايى كه ايران را مى‌خواهند به تباهى بكشند، قيام مسلحانه بر ضد اسلام كردند، اينها را از خود برانيد و از آنها تبرّى كنيد؛ و آنهايى كه اسلام را براى حالا ديگر صحيح نمى‌دانند، آنها را هم از خودتان برانيد و از آنها تبرى كنيد. جاى توبه باز است. بزرگترين گناه اين است كه انسان طرفدارى بكند از كسانى كه به ضد اسلام قيام كرده‌اند، يا به ضد اسلام اعلاميه مى‌دهند. من خير شما را مى‌خواهم. من حق خودم را بخشيدم به شما. هر چه بد گفتيد بخشيدم. لكن خير شما را مى‌خواهم كه از اين خطاها كه تا كنون شده است دست برداريد، و با ملت حسابتان را يكى كنيد؛ و با اين گروههاى مختلفى كه مى‌خواهند از حيثيت شما براى خودشان‌

[١] علاقه به دنيا، سرمنشأ همه اشتباهات و گناهان است. اصول كافى، ج ٢، ص ٣١٥، ح ١

[٢] اشاره است به ميزان آرايى كه ابو الحسن بنى صدر در نخستين انتخابات رياست جمهورى اسلامى ايران بدست آورد.