صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٦٩ - لزوم وجود كمال تفاهم در مجلس
آدم هم مىكشد! همه اينهايى كه فاسد هستند بتدريج فاسد شدند؛ هيچ كس يكدفعه فاسد نشده است. و هيچيك از ماها هم تصور نكنيم كه مأمون از اين هستيم كه فاسد بشويم. همه در معرض فساد هستيم. همه ما دست به گريبان شيطان [هستيم.] و خصوصاً شيطان نفس، همه گريبانمان به دست اوست. هيچ كس هم از ابتدا فاسدِ فاسد نبوده است. و هيچ كس هم مأمون نيست از اينكه به فساد و به دام شيطان نيفتد. اگر كسى مراقب حال خودش باشد، توجه به مسائل انسانى داشته باشد، با مراقبت و با اينكه خودش را محاسبه كند، اگر فرض كنيد در مجلس، يا در جاى ديگر، يك روزى گذشته است كه در آنجا مسائلى پيش آمده است، شب برود حساب كند ببيند كه واقعاً اينكه من امروز گفتم مبدأ اين چه بود، مبدأ شيطانى داشت يا مبدأ الهى داشت، اگر محاسبه كند آدم شب از خودش و خودش را در محاسبه قرار بدهد كه امروز تو اين صحبت را كردى، اين مبدأ، مبدأ شيطانى بوده است نه مبدأ انسانى و الهى، ممكن است كم كم دنبال اين برود كه اصلاح كند. و اگر اين كار را نكند و همان رويه را تعقيب بكند، هيچ بعيد ندانيد كه يك نفر زاهد، عابد، مسلمان، همه چيز، يك انسان فاسد شقى از كار درآيد.
مأمون نيست هيچ كس.
لزوم وجود كمال تفاهم در مجلس
اميدوارم كه از اين به بعد يك قدرى توجه بكنند كه اين محيط مجلسى كه نمايش داده مىشود در همه كشور، و بعضى جاهاى ديگر هم، يك طورى نباشد كه وقتى اين محيط در منظر مردم واقع شد، مردم از اينكه اين وكيل را انتخاب كردهاند پشيمان بشوند.
يك طورى نباشد كه از آن راهى كه همه مردم دنبال آن راه هستند كنار برود.
مجلس بايد يك محيطى باشد كه با كمال تفاهم و خيرخواهى براى ملت و كشور، مسائل را پيش بياورند. انتقاد مىكنند، انتقاد خيرخواهانه باشد. جواب انتقاد مىدهند، آن هم خيرخواهانه باشد. و منظره مجلس يك منظره صالح باشد، كه مردم وقتى كه اين منظره را ديدند بگويند چه كار خوبى كرديم كه يك همچو اشخاص صحيح را در مجلس برديم. و يك وقت- خداى نخواسته- طورى نباشد كه مردم پشيمان بشوند از