دست به هم دادند و مسائل را پيش بردند. آنها مى‌خواستند كه اين قدرت را از ايران بگيرند و ارتش را نابود كنند و ارتش برود سراغ كار خودش و ايران بماند بدون ارتش و همچو راحت و آسوده آقاى صدام بيايند هرجا دلشان مى‌خواهد! آقاى كارتر يا ريگان هم بيايند هر كارى دلشان مى‌خواهد بكنند، راه را باز كنند براى اين مسائل. بايد توجه داشته باشيد كه اسلام براى ارتش ارج قائل است. اسلام ارتش را لازم مى‌داند و احترام براى او قائل است و پشتيبان اوست. و ملت ايران هم كه مسلمان هستند و ما هم كه به عنوان يك مسلمان هستيم، ارتش را با كمال قدرت حفظ مى‌كنيم. وسوسه‌هايى كه ممكن است در بين ارتش گفته بشود يك وقتى، اين مسائل كه ممكن است شما هم يك وقتى چه بشويد، شما هم يك وقتى چه بشويد، اين مسائل را بكلى منسى كنيد و كنار بگذاريد. ايران و تمام مردم مسلمان با ارتش دوست‌اند و پشتيبان‌اند، چنانچه مى‌بينيد كه شما داريد آنجا جنگ مى‌كنيد، مردم هم دارند پشت سر شما همه كمكها را مى‌كنند، بدون اينكه كسى الزامشان بكند. خودشان، بچه كوچولو هم مى‌آيد قلكش را مى‌دهد براى شما، پيرزن هفتاد ساله هم مى‌آيد آن طلايى كه ذخيره كرده است مى‌دهد براى شما. ايران ارتش لازم دارد. اسلام ارتش [مى‌خواهد]، لكن يك ارتش اسلامى. اين مطلب را من بايد بگويم كه يكى از مهماتى كه در ارتش لازم است اين است كه اسلامى باشيد شما. شما با اسلاميتتان بر اين قدرتهاى بزرگ غلبه كرديد. ارتش و همين طور سپاه پاسدار [ان‌] و سايرين با قدرت اسلامى و اينكه شهادت را براى خودشان يك فوزى مى‌دانستند و اينكه هر وقت مى‌آيند پيش من، هر كدام از آنها مى‌آيند، بسيارى از اينها كه مى‌آيند پيش من، گريه مى‌كنند كه شما دعا بكنيد كه ما شهيد بشويم و من دعا مى‌كنم كه پيروز بشوند [...] يك همچو روحيه‌اى وقتى در يك فرد يا افراد پيدا شد، اين پيروز است. و اين روحيه بود كه پيدا شد. و اين روحيه در پناه اسلام پيدا شد. هيچ مكتب ديگرى نمى‌تواند اين طورى درست كند كه گريه كند كه بگذار من كشته بشوم. ديروز يك كسى كه پايش قطع شده بود، عصا زير بغلش گذاشته بود، آمده اينجا. من باهاش مصافحه كردم. گفت: دعا كنيد من شهيد بشوم. اين روحيه در اثر اسلام است. كوشش‌