صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٧١ - شخصپرست نبودن و اسلام خواهى ملت

كند. اين خودش درست نيست. نبايد بگويد شوراى نگهبان درست نيست. اين خودش درست نيست. بايد خودش را اصلاح بكند. و اين گرفتارى هست براى ملت ما.

و من اميدوارم كه مجلس يك مجلس اسلامى، مجلس عبادت باشد؛ نه مجلسى كه- خداى نخواسته- معصيت در آن واقع بشود و به ديگران اهانت كنند؛ به كسى بد بگويند. اينها خلاف اسلام است. و نبايد بشود.

شخص‌پرست نبودن و اسلام خواهى ملت‌

و اما مطلبى كه به طور كلى مى‌خواهم عرض بكنم؛ اين ملت ما، كه از اول قيام كرد و به ما منت گذاشت و وارد شد در صحنه و مقابل همه قدرتها ايستاد و رأى داد به اين جمهورى و تا آخر و شكست داد طرفهاى مقابل را، اين ملت ما سر جاى خودش هست.

اين شياطين كه مى‌گويند كه ملت ديگر چطور و چطور است، اينها توى اتاقهاى خودشان نشسته‌اند حساب مى‌كنند. اينها نمى‌روند كه اين ملت ميليونى را محاسبه بكنند كه اين ملت هر وقت كه يك صدايى بلند بشود و بخواهد- فرض كنيد- از اسلام يك طرفدارى بشود، همه ملت سرتاسر- الّا يك دسته كوچكى كه به اسلام اعتقاد ندارند.

آنها هم وقتى كه ملت آمدند يك طرف، آنها هم در ملت محو مى‌شوند- [به خيابانها مى‌ريزند]. اين معنا را كه هى ديده مى‌شود كه [مى‌گويند] بايد يك كارى بشود كه ملت راضى بشود، ملت اسلام را مى‌خواهد؛ كارى بهتر از اسلام چى؟ چه مى‌خواهيد بكنيد؟

شما كارهايتان را خوب بكنيد. ملت ايران رأى داده است به جمهورى اسلامى؛ هر چه زحمت داشته و توان داشته است در طبق اخلاص گذاشته است گفته ما اسلام را مى‌خواهيم؛ شما اگر با اسلام بد هستيد، خوب تشريف ببريد اروپا و امريكا و هرجا دلتان مى‌خواهد، آنجا زندگى كنيد. يا همين جا زندگى كنيد و اگر ملت را مى‌خواهيد، هى نگوييد كه «ملت با من است»، «ملت با من است». ملت با اسلام است. نه با من است و نه با شما و نه با ديگرى. من اگر يك كلمه‌اى بر خلاف اسلام بگويم، همين ملت مى‌ريزند و من را از بين مى‌برند. ملت اسلام را مى‌خواهد. ملت شخص نمى‌خواهد. شخص‌پرست‌