صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢١١ - خودخواهى منشأ همه گرفتاريها
است؛ متزلزلتر است؛ نگرانتر است. كارى بكنيد نگرانيها رفع بشود، نه زياد كنيد نگرانيها را. هر چه برويد جلو، نگرانيها زياد مىشود.
خودخواهى منشأ همه گرفتاريها
كارى بكنيد كه اين پردههايى كه بين شما و بين خداى تبارك و تعالى است اينها كنار زده بشود. پرده بزرگ، خودتان هستيد. انسان خودش حجاب است. تو خود حجاب خودى. فكر بكنيد بخواهيد اطمينان قلبى پيدا كنيد. بخواهيد آسايش داشته باشيد؛ نه تزلزل و نگرانى. انسان در همين دنيا هم اين نگرانيها در جهنم انسان را نگه مىدارد. اين نگرانيهايى كه براى انسان است يك بابى از جهنم است. كوشش كنيد اين نگرانيها رفع بشود. رفع شدن نگرانيها به اين نيست كه يك پُست اگر داريد دو تا داشته باشيد. نه، اضافه نگرانى است. كارى بكنيد كه اين وحشتِ نَفْسى كه در انسان هست، اين نگرانى و اين چيزهايى كه دنبال اين خودخواهيهاست، اينها رفع بشود. خودتان را از بين برداريد.
خودتان حجابيد. اگر خودتان را از بين برداشتيد، تمام نگرانيها تمام خواهد شد. همه اين نگرانيها [كه] آدم خيال مىكند من كه دارم كوشش مىكنم و مىخواهم در اين پست باشم، براى خدا مىخواهم اين كار را بكنم. اين خيالاتى است كه انسان مىكند. انسان چون خودش را خيلى دوست دارد، خيال مىكند كه هر كارى كه مىكند خوب است، و هر كارى كه مىكند براى خداست. لكن اگر خودش را عرضه كند به يك كسى كه خدا را مىشناسد، آن وقت به او مىفهماند كه نه، كار تو براى خودت بوده. همه كارها براى خودت است. اگر رسيدى به آن جايى كه اين خود را كنار بگذارى و كار بكنى، آن كار براى خود نيست. قهراً وقتى خود نباشد، ديگر نزاع هم نيست، دعوا هم نيست. انبيا با هم نزاع نداشتند. همه انبيا اگر جمع بشوند در يك جايى با هم هيچ اختلافى ندارند؛ براى اينكه وجهه وجهه واحد است و خودْ كنار رفته است؛ ديگر خودى در كار نيست:
جُزنَا وَ هِىَ خامِدَةٌ
جُزْناها وَ هِىَ خامِدَةٌ» [١]
اين روايتى است كه مىفرمايد كه ما از اين صراط- اين صراط را مىگويند
[١] نصّ حديث به اين شكل است: «
جُزْناها وَ هِىَ خامِدَةٌ»
علم اليقين، فيض كاشانى، ج ٢، ص ٩٧١.