باشد و سرمشق ما باشد؛ و تا آخر و در نسلهاى آتيه منتقل بشود همين مطالب از شما به نسلهاى آتيه تا ان شاء اللَّه در هيچ وقت از تاريخ نتوانند ديگر بر ما سلطه پيدا بكنند. اين مطلب در شما مهم است؛ و در كسانى كه دولتمردان هستند بيشتر مهم است، اهميتش بيشتر است. آنها بايد توجه داشته باشند كه سند پيروزى ما همين وحدت كلمه و همين توحيد كلمه بوده است. آنها بايد بدانند كه رسيدن هر يك از آنها به هر مقامى براى خاطر همين ملتى [است‌] كه بپاخاستند و وحدت كلمه را ايجاد كردند و با هم يك كلمه گفتند، و آن «آزادى، استقلال، جمهورى اسلامى». همه همين مقصد را داشتند. در آن وقت اشخاص خودشان مَنسى‌ [١] بودند. هيچيك به فكر خودشان نبوده‌اند. همه آنها به فكر مقصد بوده‌اند. چنانچه در طول روز، ناهار هم گيرشان نمى‌آمد توجه نداشتند.

اصلًا گرسنگى را نمى‌توانستند بفهمند و بى‌لباسى را نمى‌فهميدند. شايد بسيارى از آنها كفشهايشان، كلاههايشان و اينها از بين مى‌رفت يا بچه‌هايشان گم مى‌شد، هيچ توجه به اين معنا نداشتند. از خود فانى شدن و در مقصد باقى ماندن؛ همين معناست. همين بود كه در ايران شد، شما از خود هجرت كرديد، و به خدا پيوستيد. خود را فراموش كرديد، و اين فراموشى از خود مقدمه براى كمال انسان است. بايد همه بدانند، و دولتمردان بيشتر بدانند كه تا در خود فرو مى‌روند، انسان نيستند، وقتى كه خود را فراموش كردند و در مقصد عالى انسانى فرو رفتند، انسان بزرگ‌اند. همه موجودات اين طور هستند؛ و همه انسانها اين طور هستند. و اين غايت خلقت است؛ و غايت مقصد انبياهست.

همدردى با صدمه ديدگان از جنگ‌

برادران من، عزيزان من! توجه كنيد، و همه ملت، سرتاسر كشور توجه كنند كه ما امروز در يك موضع حساس واقع هستيم. امروز تمام قدرتهاى دنيا به ضد ما قيام كرده‌اند و توطئه‌ها از هر طرف متوجه به ما شده است، در داخل و در خارج. و شما چنانچه توجه به اين معنا بكنيد و همه ملت ما توجه به اين معنا بكنند، مى‌دانند كه اگر بخواهند آزاد

[١] فراموش شده.