صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٢ - فطرت پاك كودكان و نونهالان
سخنرانى [در جمع معلمان تعليمات دينى (اهميت و وظايف شغل معلمى)]
زمان: صبح ١٠ بهمن ١٣٥٩/ ٢٣ ربيع الاول ١٤٠١
مكان: تهران، جماران
موضوع: اهميت شغل معلم و وظايف معلمان در تربيت شاگردان
حضار: معلمان تعليمات دينى سراسر كشور
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
فطرت پاك كودكان و نونهالان
از آقايان تشكر مىكنم كه در اين هواى سرد و در اين جاى كوچك زحمت كشيدند و تشريف آوردند. ان شاء اللَّه خداوند همه را موفق كند به خدمت به اسلام و كشورشان.
شما مىدانيد كه اين بچههاى كوچك كه در دبستان هستند و بعد از آن در جاهاى ديگرى، مثل دبيرستان، و بعد هم منتهى مىشوند به دانشگاهها، همينها سرمايه اين كشور هستند؛ يعنى سرمايه علمى و سازندگى علمى اين كشور هستند. و مىدانيد كه اين كودكان از اولى كه وارد مىشوند در محيط تعليم، يك نفوس سالم ساده و بىآلايش و قابل قبول هر تربيتى و هر چيزى كه به آنها القا مىشود هستند. و اينها از اول كه وارد در كودكستان مىشوند؛ اماناتى هستند الهى به دست آنهايى كه در كودكستان آنها را تعليم مىدهند. و همين امانات از آنجا منتقل مىشوند به جاهاى ديگر و به دست معلّمين ديگر، تا برسد به آنجايى كه رشد كردند و بزرگ شدند و وارد شدند در مراتب عاليه و دانشگاهها.
چنانچه اين اطفال را از اول يك نحو تربيت بكنند كه در آن انحراف نباشد، تربيتهاى مناسب با انسان باشد، مناسب با فطرت پاك انسانها باشد، از آن اول، وقتى كه [با] آن معلمين دبستان و كودكستان، بعد بالاتر، تحت تربيت واقع مىشوند، با همان ترتيب وارد مىشوند به دبيرستان مثلًا. و اگر اينجا هم همان تربيت به صراط مستقيم باشد و آنها را به آن راهى كه فطرتشان اقتضا دارد هدايت كنند معلمين، از باب اينكه اينها جوان هستند و اول بچه بودند و حالا جوان ديگرى شدند، در آنجا اگر باز تعليم و تربيت، يك تربيت