سپاهيان را از شما، نمى‌خواهند شما را از روحانيين جدا كنند و نمى‌خواهند آنها را از شما، نمى‌خواهند بين خود شما، سران شما با خود شما، تفرقه ايجاد كنند، و دعوت به همان امرى كه خداى تبارك و تعالى دعوت فرموده است و همه را به وحدت دعوت فرموده است و به تمسك به اسلام و حبل اللَّه دعوت فرموده است و از تفرقه تحذير فرموده است، اگر گويندگان همان معنا را مى‌گويند، شما بدانيد كه اين گويندگان، اسلامى هستند و اين حرفها حرفهاى اسلامى و قابل قبول.

و اگر ديديد كه گويندگان يا گروهى يا اشخاصى گفتارشان بر خلاف آن چيزى است كه خداى تبارك و تعالى مى‌فرمايد كه‌ وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً [١] تمام شما اعتصام به ريسمان خدا بكنيد. تمام شما مأموريد كه تفرقه نداشته باشيد. اگر ديديد اشخاصى مى‌خواهند بين شما و گروهى از ملت تفرقه بيندازند و دعوت بكنند به مقابله با گروهى از ملت يا همه ملت؛ بدانيد كه اين دعوت بر خلاف دعوت اسلام است و بر خلاف دعوت انبياى خداست و بر خلاف دعوت خداست كه شما را دعوت به اتحاد همگانه مى‌كنند.

گروههايى كه در ايران الآن هم اظهار موجوديت مى‌كنند، و در يكى دو روز سابق هم اظهار موجوديت كردند، اينها همانها هستند كه ادعا مى‌كنند ما فدايى خلقيم و ما براى خلق مى‌خواهيم فعاليت كنيم و تبليغ كنيم، مى‌بينيد كه اينها در جبهه‌ها هر گز حاضر نيستند و در داخل جبهه‌ها هر گز نيامده‌اند، و در پشت جبهه‌ها به كارشكنى براى عزيزان ما كه در جبهه‌ها مشغول نبرد هستند، مشغول فعاليت‌اند. اينها از اسلام جدا هستند؛ و از انسانيت هم جدا هستند؛ و از خلق هم جدا هستند و دشمنان خلق‌اند كه به اسم «فدايى خلق» خودشان را محسوب كردند. و اين همان حيله‌اى است كه ابرقدرتها براى تحت ستم قرار دادن ملتها حتى ملتهاى خودشان به كار مى‌برند، كه ما با توده‌هاى مردم رفيق هستيم؛ و با اسم «رفيق» توده‌هاى مردم را اسم گذارى مى‌كنند و خودشان را «رفيق» مى‌دانند، لكن دشمن آنها هستند. طرفين شرق و غرب با انسانها مخالفند؛ و جز به آن چيزى كه مربوط به‌

[١] سوره آل عمران، آيه ١٠٣: «همگى به ريسمان خدا چنگ‌زنيد».