صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٠٣ - ظلم خوانين و فئودالها به مردم فقير

مال اغنيا شركت دارند. كسى كه حقوق مالى خود را پرداخت نكرده است، سهمى كه مى‌بايست پرداخت كند به صورت مشاع در دست اوست و در صورت عدم پرداخت به صورت تصاعدى افزايش پيدا مى‌كند، تا آن جا كه اگر كليه اموالشان را هم بدهند باز بدهكارند.

ظلم خوانين و فئودالها به مردم فقير

در مورد مسأله زمين باز دقت بشود كه احياء موات شرايطى دارد. من خودم از ظلم و ستم خوانين و فئودال‌ها اطلاع دارم كه چگونه مردم فقير را به زور به كار مى‌گرفتند، چگونه با زجر و شكنجه آنها را وادار به كار مى‌كردند، در اين گونه موارد اگر زمين هم احيا بشود، آن ظالم كه مردم را به زور وادار به كار كرده است، مالك نمى‌شود. اينها چنين مال جمع كرده و صاحب ده‌ها و صدها هكتار و گاهى بيشتر زمين شده‌اند. من نمى‌گويم كسى كه دو خانه دارد در يكى ساكن است و ديگرى را اجاره داده تا از مال الاجاره زندگى كند خانه او را بگيرند، يا كسى كه به زحمت زمينى را آباد كرده و حالا از زمين زندگى خود را مى‌گذراند زمين او را بگيرند، اما ببينيد اين ثروت‌هاى بزرگ چطور انباشته شده است. من احتمال اين را كه اينها حقوق شرعى خود را پرداخته باشند حتى در مورد يك نفرشان هم نمى‌دهم، در مواردى اگر تمام اموالشان هم گرفته شود باز بابت حقوق شرعى بدهكارند.

وقتى در پاريس بودم عده‌اى از سرمايه دارها كه حس كرده بودند ديگر رژيم سابق رفتنى است و لذا براى اين كه در حكومت بعدى هم آنها به همان گونه باشند و زندگى كنند، پيش من آمدند كه مى‌خواهيم وجوه شرعى خود را پرداخت كنيم. من مقصود آنها را فهميدم و گفتم شما برويد اساس كارتان را درست كنيد، من پولى از شما نمى‌گيرم. الآن هم عده‌اى هستند كه مى‌روند مثلًا صد هزار تومان به يكى از آقايان مى‌دهند كه اين حقوقى است كه شرعاً به عهده من است و آنها هم مى‌گويند بله فلانى وجوه شرعى خود را پرداخته است، در حالى كه اين شخص ٥٠ ميليون تومان از اين بابت بدهكار بوده‌