٤. حضرت علی بن موسی الرضا (ع) برادری دارند به نام زید النّار. رفتار این برادر چندان مورد رضایت امام نبود. در وقتی که امام در مرو بودند، روزی در مجلسی که گروه زیادی شرکت داشتند و سخن میگفتند زید نیز در آن مجلس حضور داشت.

حضرت در حالی که سخن میگفتند متوجه شدند که زید عدهای را مخاطب قرار داده دم از مقامات خاندان پیغمبر میزند و بطور غرور آمیزی دائما «نحن» «نحن»: «ما چنین ... ما چنان ...» میگوید. امام سخن خود را قطع کرده زید را مخاطب ساخته فرمودند:

«این سخنان چیست که میگویی؟! اگر سخن تو درست باشد و فرزندان رسول خدا وضع استثنائی داشته باشند: خداوند بدکاران آنها را معذّب نکند و عمل نکرده به آنها پاداش دهد، پس تو از پدرت موسی بن جعفر در نزد خدا گرامیتری، زیرا وی خدا را بندگی کرد تا به درجات قرب نائل آمد و تو میپنداری که بیآنکه بندگی خدا کنی میتوانی در درجه موسی بن جعفر قرار گیری».

امام آنگاه رو کردند به حسن بن موسی الوشّاء که از علمای کوفه بود و در آن مجلس حضور داشت؛ فرمودند:

علمای کوفه این آیه را چگونه قرائت میکنند: قال یا نوح انّه لیس من اهلک انّه عمل غیر صالح [١].

وی پاسخ داد: آنان چنین میخوانند: انّه عمل غیر صالح یعنی او فرزند تو نیست و از نطفه تو نیست، او فرزند یک مرد زناکار است.

امام فرمود: چنین نیست، آیه را غلط میخوانند و غلط تفسیر میکنند [٢]؛ آیه چنین است: انّه عمل غیر صالح. یعنی فرزند تو خودش ناصالح است. او واقعا فرزند نوح بود، او بدان جهت از درگاه خدا رانده شد و غرق شد که شخصا ناصالح بود، با اینکه فرزند نوح پیغمبر بود.

پس فرزندی و انتساب به پیغمبر و امام سودی ندارد، عمل صالح لازم است [٣].

[١]. هود/ ٤٦[٢]. معلوم میشود در آنوقت مردمی در کوفه پیدا شده بودند که چنین افکار غلطی داشتهاند و این عده- که البته عددشان زیاد نبوده است- برای اثبات مدعای فاسد خود آیه کریمه قرآن را به نوعی تحریف میکردهاند، و امام که از این جریان آگاه بوده است ضمنا از این فرصت استفاده کرده نظر آنها را کوبیده است.[٣]. بحار الانوار، ج ١٠ (چاپ قدیم) ص ٦٥