مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٤ - سرمنشأ اصلی

صاحب بن عبّاد که هم وزیر بود و هم عالم، زندگی را مانند هم طبقههای خودش از وزرا در کمال کامرانی گذرانید و برعکس آنها که منفور از دنیا میروند و با رفتنشان نامشان هم میرود، خوشنام و محبوب باقی ماند؛ و مردنش مانند هم طبقههای دیگرش یعنی علما صورت گرفت که غالبا عمری را به گمنامی و محرومیت بسر میبرند و شهرت و محبوبیت و احترامشان از وقت مردن آغاز میشود.

صاحب بن عبّاد، علاوه بر اینکه تا آخر عمر در پست وزارت باقی ماند، و علاوه بر اینکه خوشنامی علما را نیز برای خود تحصیل کرد، از یک مزیت فوق العاده دیگر نیز برخوردار بود، و آن اینکه میگویند تنها وزیر تاریخ است که پدر و جدّش نیز وزیر بودهاند و سه نسل متوالی، وزارت را از یکدیگر به ارث بردند. نام خودش اسماعیل، و نام پدرش عبّاد، و نام نیایش عبّاس است. شعرا دربارهاش گفتند: