مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤١٦ - منطق اختصاصی قرآن

یا میگوید:

انّ اللّه هو الرّزاق ذو القوّة المتین [١].

همانا خداوند تنها کسی است که روزی دهنده صاحب نیروی محکم است.

و یا میگوید:

و فی السّماء رزقکم و ما توعدون [٢].

روزی شما و هر چه به شما وعده داده میشود در بالاست.

یا از زبان حضرت ابراهیم خلیل (علیه السلام) میگوید:

و الّذی هو یطعمنی و یسقین. و اذا مرضت فهو یشفین. و الّذی یمیتنی ثمّ یحیین [٣].

و [خدا] کسی که او مرا از غذا سیر و از آب سیراب میکند و هنگامی که بیمار گردم شفا میدهد و کسی که مرا میمیراند و سپس زنده میکند.

یا درباره حسنات و سیئات میگوید:

قل کلّ من عند اللّه [٤].

بگو همه از نزد خداست.

هیچ یک از اینها مستلزم نفی دخالت علل و اسباب طبیعی نیست. بنابر این، بین این آیات و آیاتی که صریحا دخالت خود بشر را در هدایت و ضلالت، یا در عزّت و قدرت، یا در رزق و سلامت، یا در حسنات و سیئات تأیید میکند، منافاتی نیست، مثل اینکه میگوید:

و امّا ثمود فهدیناهم فاستحبّوا العمی علی الهدی [٥].