شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٤٥ - دورنمايى از اشارات و لطايف بسم اللّه

منقبت كمال ذاكران به شرف اين اسم ، كامل و تمام است ; شروع و ابتداى هر كار به آن درست آيد و پايان و اختتام ، به آن انتظام يابد . استحكام قواعد رسالت به اوست كه : « محمد رسول الله » و استوارى و تأييد پايه هاى ولايت به آن است كه : « على ولىّ الله » .

از خواص اين است آن است كه : چون « الف » آن را حذف كنند « للّه » باقى مى ماند كه : ( . . . لِلّهِ الأمرُ مِن قَبْلُ وَمِن بَعْدُ . . . )[١] و اگر « لام » اول را بيندازند « له » باقى خواهد ماند كه : ( . . . لَهُ المُلْكُ وَلَهُ الحَمْدُ . . . )[٢] و اگر « لام » دوم را بيندازند « هو » باقى ماند كه دلالت بر ذات دارد : ( قُل هُو اللّهُ أَحَدٌ )[٣] ; پس نامى كه اين همه ويژگى دارد اسم اعظم است .

خوشا آن سر كه سوداى تو دارد ^^^ خوشا آن دل كه غوغاى تو دارد

ملَك غيرت برد افلاك حسرت ^^^ جنونى را كه شيداى تو دارد

دلم در سر تمناى وصالت ^^^ سرم در دل تماشاى تو دارد

فرود آيد به جز وصل تو هيهات ^^^ سر شوريده سوداى تو دارد

دلم كى بازماند چون به پرواز ^^^ هواى قاف عنقاى تو دارد

چو ماهى مى طپم بر ساحل هجر ^^^ كه جانم عشق در پاى تو دارد

دل و جان را كنم مأواى آن كو ^^^ دل و جان بهر مأواى تو دارد

نهم در پاى آن شوريده سر كو ^^^ سر شوريده در پاى تو دارد

فدايت چون كنم بپذير جانا ^^^ چرا كاين سر تمناى تو دارد

چگونه تن زند از گفت و گويت ^^^ چو در سر « فيض » هيهاى تو دارد[٤]

[١] روم : ٤ .

[٢] تغابن : ١ .

[٣] اخلاص : ١ .

[٤] ديوان فيض كاشانى : ٢ / ٧٥٤ ، غزل ٣٠٥ .