شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٣٤٥ - وَخَدَعَتْنِى الدُّنْيَا بِغُرُورِهَا

كسى كه به دنياى فريبنده و نيرنگ هاى آن دچار شود ، داغ هلاكت ابدى را بر پيشانى خود زده و از منافع دنياى صحيح و آخرت آباد باز مانده است و كسى كه بى رغبت به چنين دنيايى باشد ، به سود سرشار و منفعت ابدى دست يافته و گنج خوشنودى حق را تحصيل نموده است .

امام صادق (عليه السلام) مى فرمايد :

مَن زَهِدَ فِى الدُّنْيَا أثبَتَ اللّهُ الحِكمَةَ فِى قَلْبِهِ ، وَأَنطَقَ بِها لِسانَهُ ، وَبَصَّرَهُ عُيوبَ الدُّنيا وَداءَها وَدَواءَها ، وَأَخرَجَهُ مِنَ الدُّنيا سَالِماً إِلَى دارِ السَّلامِ[١] .

« كسى كه از دنيا اعراض كند و به آن بى رغبتى نشان دهد ، خدا حكمت را در دلش پابرجا مى كند و زبانش را به آن گويا مى سازد و ديده ى باطنش را به عيب هاى دنيا و بيمارى و دوايش مى گشايد ، و او را از دنيا سالم و بى عيب به سوى دار السلام بيرون مى برد » .

لقمان حكيم به فرزندش فرمود :

يا بُنَىَّ ! إنَّ الدُّنيا بَحْرٌ عَميقٌ ، قَد غَرِقَ فِيها عَالَمٌ كَثيرٌ ، فَلْتَكُنْ سَفِينَتُكَ فيهَا تَقْوَى اللّهِ ، وَحَشْوُهَا الايمَانَ ، وَشِراعُهَا التَّوَكُّلَ ، وَقَيِّمُهَا العَقْلَ ، وَدَلِيلُهَا العِلْمَ ،
وَسُكّانُهَا الصَّبرَ[٢] .

« اى فرزندم ! همانا دنيا دريايى عميق است ، جهان هاى بسيارى در آن غرق شده است ، پس بايد كشتى خود را در آن ، تقواى الهى ، و جنس پركردنى اش را ايمان ، و بادبانش را توكل ، و ملاّحش را عقل ، و راهنمايش را دانش و معرفت ، و سرنشينش را صبر و استقامت قرار دهى » .

رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود :

[١] وسائل الشيعه : ١٦ / ١٠ ، باب ٦٢ ، حديث ٢١٨٢٧ .

[٢] كافى : ١ / ١٥ ، كتاب العقل و الجهل ، حديث ١٢ .