شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٤٣٧ - عذابهاى برزخ و قيامت

اگر دعا كنند مستجاب نمى شود ، اگر درخواست حاجت كنند برآورده نمى گردد ، اين است حال كسى كه وارد دوزخ مى شود !![١]

على بن ابراهيم قمى در تفسيرش از حضرت صادق (عليه السلام) روايت مى كنند :

روزى رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) نشسته بودند كه فرشته ى وحى جبرئيل در حالى كه ناراحت و محزون و رنگش تغيير كرده بود بر حضرت وارد شد . پيامبر فرمود : چه شده كه تو را گريان و محزون مى بينم ؟ عرضه داشت : چرا اينگونه نباشم در حالى كه امروز منافيخ دوزخ را نهاده اند ! پيامبر فرمود : منافيخ دوزخ چيست ؟ عرضه داشت : خداى تعالى درباره ى آتش فرمان داد ، پس آن را هزار سال افروختند تا سرخ شد ، آنگاه به آن فرمان داد ، پس آن را هزار سال افروختند تا سپيد شد ، سپس به آن فرمان داد تا آن را هزار سال افروختند در نتيجه سياه شد و آن ماده اى سياه و تاريك و بدون نور و روشنايى است ، اگر حلقه اى از زنجير آن را كه هفتاد ذرع است بر دنيا بگذارند ، دنيا از حرارتش ذوب مى شود ، و اگر قطره اى از زقوم و ضريعش را در آشاميدنى اهل دنيا بريزند ، اهل دنيا از بوى بدش مى ميرند .

پس رسول خدا و جبرئيل گريستند . خدا در آن حال فرشته اى به سوى آنان فرستاد كه پروردگارتان به شما سلام مى رساند و مى گويد : شما را از اين كه مرتكب گناهى شويد تا به چنين عذابى دچار آييد در امان خود قرار دادم[٢] .

بدكاران و دشمنان خدا را در خانه اى جاى مى دهند كه از همه طرف تنگ است ، راه هايش تاريك و مراكز هلاكتش نامعلوم است ، اسيرش در آن هميشگى

[١] امالى صدوق : ٥٥٧ ، المجلس الثانى والثمانون ، حديث ١٤ ; محجّة البيضاء : ٨ / ٣٦٠ ، كتاب ذكر الموت و ما بعده ; بحار الانوار : ٨/٢٨١ ، باب ٢٤ ، حديث ٢ .

[٢] تفسير قمى : ٢/٨١ ، ذيل آيه ى كلما أرادوا أن يخرجوا منها . . . محجّة البيضاء : ٨ / ٣٦١ ، كتاب ذكر الموت و ما بعده .