حبس ابد فقط در سه مورد است: كسى كه ديگرى را نگه مى‌دارد تا بميرد، زنى كه از اسلام مرتد شده باشد و سارقى كه پيشتر دست و پاى او را ـ به جهت اجراى حدّ ـ قطع كرده باشند. (٤)

سند حديث معتبر است. كلينى اين حديث را با سند غير معتبر روايت كرده است با اين تفاوت كه به جاى: «الذى يمسك على الموت»، آمده است: «الذي يمثّل»، يعنى «كسى كه شخصى را مثله كند». (٥)

٤ ـ شيخ طوسى به اسناد خويش به حسين بن سعيد از حسن بن محبوب از عباد ابن صهيب از امام صادق(ع) نقل مى‌كند كه فرمود:

المرتد يستتاب فإن تاب و إلاّ قتل و المرأة تستتاب فإن تابت و إلاّ حبست في السجن و اضرّبها؛

مرد مرتد وادار به توبه مى‌شود، اگر توبه نكرد كشته مى‌شود. زن نيز وادار به توبه مى‌شود، اگر توبه نكرد در زندان حبس مى‌شود و بر او سخت گرفته مى‌شود. (٦) سند حديث معتبر است.

شيخ طوسى با اسناد خويش به حسين بن سعيد از نضربن سويد از عاصم بن حميد از

(٣) همان، ح٢.
(٤) همان، ص ٥٥٠، ح٣.
(٥) كافى، ج٧، ص٢٧٠، ح٤٥؛ وسائل الشيعه، ج١٨، ص٤٩٣، باب ٥ از ابواب حد السرقة، ح٥.
(٦) وسائل الشيعه، ج١٨، ص٥٥٠، باب ٤ از ابواب حد مرتد، ح٤.