مجمع مقرّر داشت: ٥ روش اول همگى حرامند يا ذاتاً و يا به خاطر اختلاف درانساب و تباهى امومة و محذورات شرعى ديگر، اما روش ششم در صورت نياز و انجام احتياطهاى لازم مانعى ندارد.

مصوّبه ٤:

درخصوص ابزار كمك تنفسى

اگر يكى از دو علامت مرگ در شخص بود، شرعاً مرده حساب مى‌شود و همه احكام مقرّره شرعى بر او بار گشته و برداشتن ابزار كمك تنفسى جايز مى‌گردد. آن دو علامت عبارتند از: قلب و تنفس به طور كامل متوقف شوند و پزشكان بگويند كه بازگشتى نيست. همه وظايف مغزى به طور كامل متوقف شوند و مغز شروع به از بين رفتن كند و پزشكان بگويند بازگشتى نيست.

مصوّبه ٥:

درخصوص يكى كردن ابتداى ماههاى قمرى در كشورهاى اسلامى

پس از مطرح شدن دو مسأله: يكى زمان تأثير اختلاف افقها بر يكى كردن ابتداى ماهها و ديگرى حكم اثبات ابتداى ماههاى قمرى با محاسبات نجومى و بررسى تحقيقات كارشناسان مقرّر شد:

در مسأله اوّل: اگر رؤيت در كشورى ثابت شد بر همه مسلمانان التزام به آن واجب است و اختلاف افقها تأثيرى ندارد، به دليل عموميت خطاب امر به روزه و افطار.

در مسأله دوم: وجوب اعتماد بر رؤيت و يارى گرفتن از محاسبات نجومى و رصد خانه‌ها و ملاحظه احاديث نبوى و حقايق علمى.