بسيارى از اين احاديث گاهى به صورت بيان حكم و گاهى به صورت نقل فعل امام بر نود و نه ضربه دلالت دارند؛ همانند روايت حريز كه فعل امام را در تعزير يك مرد و زن نقل مى‌كند (٣٢) و سند آن معتبر است. همچنين روايت (٣٣) أبان بن عثمان كه سند آن نيز معتبر است.

روايت عبداللّه‌ بن سنان از امام صادق(ع) در باره دو مردى كه در زير يك لحاف پيدا شوند، فرمود: يجلدان غير سوط واحد؛ (٣٤) يك ضربه كمتر از حد شرعى بر آنان جارى مى‌شود.

در مقابل اين حديث، رواياتى وجود دارد كه بر لزوم اجراى حد كامل به صرف اجتماع در زير يك لحاف، دلالت دارد؛ مانند حديث عبدالرحمن بن حجاج ـ كه سندش معتبر است ـ از امام صادق(ع): شنيدم كه فرمود:

كان على(ع) إذا وجد الرجلين في لحاف واحد ضربهما الحد فإذا أخذ المرأتين فى لحاف ضربهما الحد؛ (٣٥)

زمانى كه على(ع) دو مرد در زير يك لحاف پيدا مى‌شدند، آنان را حد مى‌زد و زمانى كه دو زن در زير يك لحاف ديده مى‌شدند آنان را حد مى‌زد.

و مانند حديث ابى بصير كه سند معتبر دارد:

گفت: در باره زنى كه او را در كنار مردى بيابند، از امام صادق (ع) سؤال شد، فرمود: يجلدان مئة جلدة؛ (٣٦) صد ضربه تازيانه زده مى‌شوند.

ممكن است جمع بين اين دو دسته از روايات به اين نحو باشد كه رواياتى كه بر نود و نه ضربه دلالت دارد بيان تعزيرى است كه با صرف اجتماع در يك لباس يا در يك لحاف

(٣٢) همان، ص٣٦٧، ح٢٠.
(٣٣) همان، ح١٩.
(٣٤) همان، ح١٨.
(٣٥) همان ، ص٣٦٥، ح٦.
(٣٦) همان، ح٧.