عزادارى بر سيد و سالار شهيدان(ع) نماد مذهب شيعه است كه البته علاوه بر شيعيان، بر بسيارى از اهل سنت و حتى اديان ديگر نيز در آن شركت مى‌كنند و بر مظلومى آن حضرت اشك مى‌ريزند و براى برآورده شدن حاجات خويش نذر و نياز مى‌كنند.

شيعيان نيز هر سال بهتر و بيشتر به مراسم عزادارى آن حضرت بها داده و با تمام آن چه در توان دارند، در كف اخلاص نهاده و با عرض ارادت به امام شهيدان، به درگاه احديت تقرب مى‌جويند. در اين ميان نمى‌توان از ثمرات پنهان و آشكار عزادارى بر امام حسين (ع) چشم بست؛ فوايدى همچون آشنايى با معارف بلند اهل البيت (عليهم‌السّلام) و احكام الهى، تقويت روحيه تعاون و همكارى، احساس رضايت و قرب به پروردگار، توبه و انابه، تقويت امنيت روانى فردى و اجتماعى و بركات بى شمار مادى و معنوى ديگر.

با اين همه، امروزه گاه مشاهده مى‌شود برخى در مقام عمل و برخى در مقام نظر، بدون آن كه نيت سؤ داشته باشند، به سبب عدم اطلاع كافى از متون صحيح شيعى،