از جمله گرفتاريهاى نابسامان، و دودمان دين و مذهب برافكن ما روايات ضعاف با درصد خيلى بالاى ماست كه متأسفانه مبناى دين ما، مذهب ما، فقه ما، اعمال ما، اخلاق ما، ادعيه ما، اذكارما، منبرهاى ما، محرابهاى ما، مراثى ما و بالاخره كليه امورما قرار گرفته و حتى حكومت ما هم تنها به رواج و اشاعه آنها دامن مى‌زند.

بر خلاف گفته ايشان كه قطعاً بخشى از خلاف واقع است، گرفتارى مذهب برافكن ما، اين است كه بعضى حتى قرآن كريم را ملعبه قرار داده و آيه‌اى واضح و روشن را آنگونه معنى مى‌كنند و به عنوان متن درسى در اختيار دانشجويان بى گناه و كم اطلاع از مبانى دينى قرار مى‌دهند و گرنه تكليف ما با روايات ضعيف روشن است.

وى در ادامه نوشته است:

[در جامعه ما] از خود قرآن و تعليمات آن و تفسير صحيح آن بحثى نيست؛ از آهنگ و لحن عربى آن بحث است، به طورى كه بسيارى از مردان و زنان و كودكان تصور مى‌كنند هدف اصلى از قرآن همان آهنگ قرآن است؛ فارسى خود را عنقريب به كلّى از ياد مى‌برند، چنان كه در زمان پهلوى نسبت به آهنگهاى غربى همين حالت وجود داشت، مظلوم زبان فارسى!!

بى پايه و اساس بودن اين سخنان بسيار روشن است و نيازى به پاسخ ندارد. مقايسه‌اى كه ميان قرآن و آهنگهاى غربى زمان پهلوى كرده‌اند و گفته‌اند كه هر دو باعث مى‌شود مردم «فارسى خود را به كلّى از ياد ببرند»، دردناك و اسفبار است. آيا تشبيه قرآن به آهنگهاى غربى زمان طاغوت در شأن كتاب درسى دانشگاه و استاد با سابقه دانشگاه است؟! كسانى كه مانند ايشان، از باب دلسوزى براى دزدان، آيه را اينگونه توجيه مى‌كنند گويى آن روى سكّه تعاليم عالى اسلام را كه در نكته بعدى اشاره مى‌شود نديده‌اند.

نكته٥٨. دعا براى هدايت گمراهان مقدم بر دعا براى نيكان. عالم صاحب كرامات، رضى الدين سيد على بن طاوس دراعمال شب بيست و سوم ماه مبارك رمضان مى‌نويسد: