{ قمتم إلى الصّلاة} ؛ [اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد هنگامى كه به نماز مى‌ايستيد...] آن گاه در تبيين كيفيت وظيفه ما هنگام نماز، اين دو امر را بيان فرمودى:

الف) {فاغسلوا وجوهكم و أيديكم إلى المرافق} ؛ [صورت و دستها را تا آرنج بشوييد] .

ب) {وامسحوا برؤوسكم و أرجلكم إلى الكعبين} ؛[و سرها و پاها را تا برآمدگى پا مسح كنيد].

منزهى تو! هيچ اجمال و ابهامى را در سخن و بيانت ننهادى و با توضيح اين فريضه و بيان جزئيات آن، باب اختلاف و انحراف را بستى.

بارالها، منزهى تو! اگر كتاب عزيز تو حافظ و نگهبان ديگر كتب آسمانى است، پس به يقين حافظ و نگهبان روايات رسيده از پيامبر اكرم (ص) نيز مى‌باشد، همچنان كه فرمودى: {وانزلنا إليك الكتاب بالحقّ مصدّقاً لما بين يديه من الكتاب و مهيمناً عليه} (١) ؛[و اين كتاب را به حق بر تو نازل كرديم، در حالى كه كتب پيشين را تصديق مى‌كند و حافظ و نگهبان آنهاست]، در برخى از روايات به شستن پاها امر شده و در برخى ديگر به مسح آنها. پس با روايات متناقضى كه از شخصيتى روايت شده كه جز وحى را بازگو نمى‌كند و در سخنانش تناقضى يافت نمى‌شود، چه كنيم؟

خدايا، منزهى تو! براى ما راهى نيست جز اينكه به آنچه كتاب عزيز و قرآن مجيد تو ندا داده است، تمسّك كنيم. قرآن واقعيت اين فريضه را در طى دو جمله بيان مى‌كند كه وضو از دو شستن تشكيل شده است:

{فَاغسلوا وجوهكم و اَيديكم إلى المرافق} ؛[صورت و دستها را تا آرنج بشوييد ]همچنان كه از دو مسح تشكيل شده است:

{فامسحوا برؤوسكم و أرجلكم إلى الكعبين} ؛[ سر و پاها را تا برآمدگى جلوى پا مسح كنيد ].

{أفغير اللّه أبتغى حكماً و هو الذى أنزل إليكم الكتاب مفصّلاً} (٢) ؛[با اين حال؛ آيا غير از خدا را به داورى طلبم؟ در حالى كه كتاب آسمانى را كه همه چيز در آن آمده، به سوى شما فرستاده است].

(١) مائده/ ٤٨.
(٢) انعام/١١٤.