كنونى، راه خويش را به سوى آينده‌اى بهتر برگزيند. يافتن نقطه آغازين حركت خود و جامعه به سوى افقهاى بلند تكامل تنها با شناخت عميق و جامع هندسه كلى جهان انسانى در دنياى امروز ميسّر است. آنان كه بدون شناسايى موقعيت خود راه به سوى آينده مى‌جويند چون مهندسانى مى‌مانند كه خطوط نقشه خويش را از نقاطى موهوم آغاز مى‌كنند، و جز انجامى موهوم نصيب نخواهند برد. از اين رو به فرموده امام صادق(ع) آگاهان به عصر و زمان خويش هيچ گاه شكار فتنه‌ها و نادانى‌هاى ناخواسته نخواهند شد. (١)

تربيت يافتگان مكتب انبياى الهى كه از آبشخور وحى چشيده‌اند، نيك مى‌دانند كه حيات طيّبه دنيا و آخرت در گرو پيروى بى چون و چرا از پيام رسانان وحى است. در عصر خاتميت اين ريسمان درازناى ربوبى در وجود آخرين سفير خاندان برگزيده حق ظهور مى‌يابد. ره‌جويان حقيقت از دورترين اعصار تاريخ تا هنگامه غيبت خاتم اوصيا (ص)، رستگارى را در اعتصام به حبل اللّه (كه حجت الهى مى‌باشد) يافته و پيموده‌اند. از آن هنگام كه او در پرده پنهان خويش فرو رفت و ما در وادى تيه گمگشته و سرگردان رها شديم، چهره ريسمان حقيقت از ديدگان بى نور مردمان ناپيدا شد و نواى دلخوش او از گوشها ناشنوده گرديد. اين محروميت بى مانند در تاريخ بشريت، بزرگترين دگرگونى و زلزله تاريخ است كه پس لرزه‌هاى آن تا كنون ادامه يافته، تا هنگامه ظهور، بشر را از آن خلاصى نمى‌باشد. تمامى ابعاد فردى و جمعى انسان از تأثير شگرف اين حادثه بى‌مانند، مصون نمانده و نخواهد ماند.

تاريخ ديندارى از ياد نخواهد برد كه قوم برگزيده بنى اسرائيل چگونه غيبت چند روزه پيامبر خويش را در ميعادگاه طور تاب نياورد و به افسون فرصت طلبان از اوج توحيد به حضيض گوساله پرستى هبوط كرد، در حالى كه بانگ توحيدى پيامبر ديگر خدا كه در ميان ايشان مى‌زيست بلند بود، اما آنان مست از نغمه شوم دست ساخته سامرى، گوش دل از آواى ربانى هارون فرو بستند، و پيشانى بر آستان گوساله‌اى زرّين ساييدند.

(١) كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، دارالكتب الاسلاميّه، تهران، ١٣٨٨ق، چاپ سوم، ج١، ص٢٧: «العالم بزمانه لاتهجم عليه اللوابس».