امامان اهل بيت، پس از قرآن دومين مرجع مسلمانان در امور اختلافى هستند؛ زيرا حافظان سنّت رسول خدا و منبع علم او هستند. رسول خدا در حديث ثقلين كه مسلمانان بر نقل و صحت آن اتفاق دارند، بر اين مطلب تصريح كرده و مى‌فرمايد: «إنّي تارك فيكم الثقلين، كتاب اللّه و عترتى»؛ (١) من دو وزنه گرانقدر را ميان شما به جاى مى‌گذارم: كتاب خدا و عترتم. بنابراين با توجه به جايگاه اهل بيت (ع) بايد براى دانستن كيفيت وضوى رسول خدا به آنان رجوع كنيم؛ زيرا آنانند كه از سرچشمه گواراى وحى نوشيده‌اند و سنّت رسول خدا را نسل اندر نسل حفظ كرده‌اند.

(١) حديثى است كه مورد اتفاق همه است و اصحاب صحاح و مسانيد آن را نقل كرده‌اند: ـ اين حديث را ترمذى از زيدبن ارقم نقل كرده است و حديث ٨٧٣ از احاديث كنزالعمال، ج١، ص١٧٣ است. ـ امام احمد بن حنبل از زيدبن ثابت در جزء پنجم از مسندش صحفه ٤٩٢ نقل كرده است. ـ طبرانى در المعجم الكبير از زيدبن ثابت نيز نقل كرده و اين حديث يكى از احاديث كنز العمال، ج١، ص١٧٣، شماره٨٧٣ است. ـ حاكم اين حديث را در جزء سوم از مستدرك صفحه ١٤٨ نقل كرده و پس از نقل آن گفته : اين حديث، صحيح الاسناد است به شرط صحت اسناد بخارى و مسلم. ـ ذهبى اين حديث را در تلخيص مستدرك جلد سوم، صفحه ١٤٨ نقل كرده و اعتراف نموده است به شرط صحت اسناد بخارى و مسلم. ـ امام احمدبن حنبل اين حديث را از ابو سعيد خدرى در جزء سوم از مسندش صفحه٣٩٤، شماره ١٠٧٤٧ نقل كرده است. ـ ابن ابى شيبه و ابويعلى و ابن سعد اين حديث را از ابى سعيد نقل كرده است. اين حديث، حديث شماره ٩٤٥ از احاديث كنز العمال جلد اوّل صفحه ١٨٦ است. ابن حجر اين حديث را در اواخر فصل دوم از باب نهم از كتاب الصواعق المحرقه صفحه ٧٥ روايت كرده است.