٢١. جبير بن نفير بن مالك بن عامر حضرمى : از ابوذر و ابودرداء روايت مى‌كرد و اهل شام از او روايت كرده‌اند. در سال ٨٠ هـ . در شام درگذشت. ابن حبان در الثقات از او نام برده است. (٢) (حديث١٥)

٢٢. اسماعيل بن ابى خالد بجلى احمسى، ابو عبداللّه كوفى: عجلى در باره او گفته است: وى مردى صالح و دقيق بود و شغل آسيابانى داشت.

مروان بن معاويه در حق او مى‌گويد: اسماعيل را ميزان (ترازو) ناميده بودند. وى در سال ١٤٦ درگذشت. (٣) (حديث٢٩)

٢٣. تميم بن زيد مازنى، ابو عباد انصارى: از صحابه بوده و فرزندانش از او روايت مى‌كنند. (٤) (حديث ٥،١٠)

٢٤. عطاء قداحى: پدر يعلى بن عطاء بوده و از عبداللّه بن عمر روايت مى‌كرده و عروة بن قيس از او روايت كرده است. ابن حبان در الثقات از او ياد مى‌كند. (٥) (حديث ١١)

٢٥. ابو مالك اشعرى: حارث بن حارث اشعرىِ شامى از صحابه رسول خدا بوده و از ايشان روايت كرده و ابو سلام اسود از او روايت كرده است. او و ابو عبيده جراح در جنگ احد زخمى شدند. وى در زمان خلافت عمر در گذشت (٦) . (حديث٩)

اين سخن شوكانى شگفت‌انگيز است كه مى‌گويد: «از هيچ يك از اصحاب رسول خدا (ص) جز على و ابن عباس و انس، سخنى مخالف لزوم شستن پاها به هنگام وضو نرسيده است». (٧)

(١) همان، ج٤، ص١٥٦.
(٢) الثقات، ج٤، ص١١١؛ تذكرة الحفاظ، ج١، ص٥٢؛ تهذيب التهذيب، ج٢، ص٦٤؛ شذرات الذهب، ج١، ص٨٨.
(٣) تذكرة الحفاظ، ج١، ص١٥٣؛ تهذيب التهذيب، ج١، ص٢٩١؛ العبر، ج١، ص٢٠٣.
(٤) الثقات، ج٣، ص٤١.
(٥) الثقات، ج٥، ص٢٠٢.
(٦) تهذيب التهذيب، ج٢، ص١٣٦ وج ١٢، ص٢١٨.
(٧) شوكانى، نيل الأوطار، ج١، ص١٦٣.