٤. اخبارى كه علّت تشريع زكات را عمدتاً رفع نياز نيازمندان دانسته و تصريح دارد بر اينكه به اندازه كفايت نيازمندان در اموال ثروتمندان زكات قرار داده شده است.

روايات دسته اوّل

چنان كه گفتيم، اين دسته از روايات، دلالت دارد بر اينكه پيامبر (ص) زكات را در نه چيز قرار داد و غير آن را بخشيد. ظاهر اين روايات فقط نقل سيره پيامبر (ص) در خصوص گرفتن زكات است. اگر چه اشعار دارد بر اينكه ائمه عليهم السلام با استناد به اين احاديث مى‌خواسته‌اند ثابت كنند حكم فعلى، همان سنّت پيامبر (ص) يعنى وجوب زكات در نه چيز است.

بعضى از اين روايات عبارت است از:

١. صحيح عبداللّه‌ بن سنان از امام صادق (ع):

قال ابو عبداللّه (ع): لمّا نزلت آية الزكاة {خُذ مِن أموالهم صدقةً تطهّرهم و تزكّيهم بِها} في شهر رمضانَ، فأمر رسول اللّه‌(ص) مناديه، فنادى فى الناس: انّ اللّه‌ تبارك و تعالى قد فرض عليكم الزكاة كما فرض عليكم الصلاة، ففرض اللّه‌ عليكم من الذهب و الفضّة والابل و البقرة و الغنم و من الحنطة و الشعير و التمر و الزبيب و نادى فيهم بذلك في شهر رمضان و عفى لهم عمّا سوى ذلك. (١)

(١) وسائل الشيعه، ج٦، ص٣٢.