٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٤٩ - صلح با اسرائيل از ديدگاه فقهى دكتر شيخ عبدالهادى الفضلى

نبايد بين جنگجويان و سربازان تقسيم شود، بلكه مى‌بايست اين سرزمين‌ها را در جهت منافع مسلمانان وقف نمود. شايان ذكر است اين فتوا با فتواهاى فقهاى شيعه و احاديثى كه آنان روايت كرده‌اند، كاملاً تطابق دارد.

مستند فقه شيعه در اين فتوا احاديثى است كه از امامان و اهل بيت پيامبر(ص) نقل شده است كه به چند نمونه‌ى آنها در ذيل مى‌توان اشاره كرد:

٣ـ شيخ كلينى از پدرش از حماد بن عيسى از برخى از اصحابش از امام كاظم(ع) حديثى نقل مى‌كند كه:

... سرزمين‌هايى كه به جنگ ـ چه سواره نظام چه پياده نظام ـ گرفته شده باشد، وقف شده و به دست كسانى سپرده مى‌شود كه بخواهند آن را آباد و احيا سازند. آن گاه والى مسلمانان بر اين سرزمين‌ها با توجه به ميزان قرار داد و توانايى آنان، ماليات مى‌بندد، حال يا نصف، يا ٣١ و يا٣٢ درآمد آن، به گونه‌اى كه به نفع آنان، نه به ضررشان باشد.

٣ ـ شيخ طوسى حديثى را در اين باره نقل مى‌كند و سلسله‌ى راويان آن را به حسين بن سعيد مى‌رساند كه وى از صفوان بن يحيى و او از ابن مسكان و وى از محمد حلبى نقل مى‌كند: از امام‌صادق(ع) سهال كردم، حكم فقهى زمين‌هاى باير چيست؟

امام صادق(ع) فرمود:

اين زمين‌ها از آنِ مسلمانان است، چه آنهايى كه اكنون مى‌زيند و چه آنانى كه در آينده به اسلام مى‌گروند، نيز آنانى كه از اين پس آفريده مى‌شوند.

٣ ـ و نيز شيخ طوسى از حسن بن محبوب و او از خالد بن جرير و وى از ابو ربيع شامى و او از امام‌صادق(ع) نقل مى‌كند:

خريد و فروش زمين‌هاى باير بر هيچ فردى جايز نمى‌باشد، جز كسانى كه دَيْنى به گردن دارند (مقروضند) چرا كه اين زمين‌ها جزء بيت‌المال (فى‌ء) مسلمانان است.