از آن جا كه معناى جهل و خطا خارج از امور مالى هستند از بحث ما كه اسراف در امور مالى است خارج مى‌شوند. بنابراين معناهايى كه ممكن است از اسراف در امور مالى مقصود باشد معانى سوم و چهارم و پنجم خواهد بود.

معناى سوم و پنجم نيز ممكن است يكى باشند؛ زيرا تجاوز از حد مورد تقبيح عقلا است.

بنابراين اسراف در امور مالى دو معنا بيشتر ندارد:

تجاوز از حد؛

انفاق در معصيت الهى.

دور نيست معناى دوم نيز به مفهوم اول بازگردد؛ زيرا هر معصيتى تجاوز از حد نيز هست.

بنابراين از نظر محقق نراقى معناى اصلى و ريشه‌اى اسراف تجاوز از حد است و ديگر معانى مصداق آن است.

معناى حد از نگاه نراقى

از آنچه گذشت روشن شد، اگر نگوييم: تجاوز از حد تنها معناى اسراف است، دست كم يكى از معانى مورد اتفاق همه صاحب نظران در لغت مى‌باشد. بر اين اساس اين پرسش مطرح مى‌شود كه ملاك و معيار «حد» كه تجاوز از آن اسراف به شمار مى‌آيد چيست؟

دراين زمينه نيز گفتگو ميان صاحب نظران فراوان است. شايد بتوان گفت: بهترين مطلب را محقق نراقى بيان كرده است. ايشان بر اين باور است كه مقصود از حدى كه