روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٣٥٨ - روزشمار جنگ سه شنبه ٥ آبان ١٣٦٠ ٢٨ ذی الحجه ١٤٠١ ٢٧ اکتبر ١٩٨١
اعتقادی که داشته اند و از لابه لای سطور برآورد فهمیده می شود باید در پایان به صراحت (در تناسب منطقی با متن) و صادقانه، عدم انجام عملیات را پیشنهاد می نمود. البته، به نظر می رسد سرهنگ صیاد شیرازی به این نکته با الهام خدادادی پی برده است که تیم طرح ریزی درحقیقت در تمام متن برآورد به او می گوید که به اجرای عملیات نپردازد و در پایان برحسب دستور به شکل صوری پیشنهاد خود را مطرح نموده است."
تردیدهای موجود در برآورد قرارگاه مقدم نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی سبب شد تا سرهنگ صیاد شیرازی، فرمانده وقت این نیرو، پس از مطالعه برآورد و تشکر از تهیه کنندگان آن - که براساس "آگاهی های عملی و تخصصی خود" و "واقعیت های موجود در میدان نبرد" این طرح را تهیه کرده بودند - نکات بسیار مهمی را به آنها متذکر شود. حاشیه ای که سرهنگ صیاد شیرازی بر متن برآورد نوشته، گویای آن است که به شدت از تیم طرح ریزی ناراحت شده و با تأمل کافی جملاتی را به این شرح در حاشیه (هامش) سمت راست اولین و دومین صفحه برآورد خطاب به تیم طرح ریزی نوشته است: "همان طوری که کراراً تذکر داده ام، بسیاری از کیفیت های رزمی کلاسیک[١] یگان های ما حقیقت ندارد و بسیاری کیفیت های رزمی جدید در صحنه های رزم ما ظهور کرده است که برادرانم تقریباً شناخت کاملی از آن نداشتند و آن را در برآورد خویش منظور نمی کنند."
سرهنگ صیاد شیرازی همچنین در حاشیه متن برآورد نوشته است: "ترکیب مقدس نیروهای رزمنده ارتش و سپاه در صورتی که به خوبی به کار گرفته شود و هدایت گردند، بسیاری از موارد ذکرشده در بند معایب [برآورد تهیه شده] را خنثی می کند."
در ادامه این حاشیه آمده است: "با عدم شناختی که دشمن به این کیفیت ها[٢] دارد و پشتیبان واقعی ما خدا می باشد، حمله را آغاز و به یاری پروردگار یکتا، پیروزی شایسته را نصیب رزمندگان اسلام خواهیم کرد."
درحقیقت، سپاه پاسداران به نوعی از تاکتیک در نبرد با دشمن دست یافته بود که با استفاده از آن می توانست پیروزی های بزرگی کسب کند. دراین باره سیدعلی بنی لوحی، یکی از فرماندهان تیپ١٤ امام حسین(ع)، می گوید:
"دشمن متکی به جنگ کلاسیک بود. در نبردهای یک سالة اول که ارتش با عراقی ها انجام داد، با همان جنگ کلاسیک به نبرد با عراق پرداختند و چون توان رزمی دشمن بالاتر بود، شکست خورد، اما نیروهای ما در دارخوین، به گونه ای از شیوه جنگ که مخصوص خودمان بود دست یافتند: شناسایی در شب؛ جنگ در شب؛ رخنه به عمق جبهه دشمن در تاریکی؛ استفاده از کلاش و آر.پی.جی. و اگر نداشتیم یا کم داشتیم، استفاده از کوکتل مولوتف. اسم این جنگ را بگذارید جنگ انقلابی یا هر اسم دیگر. ما با این روش در عملیات فرمانده کل قوا و ثامن الائمه(ع) پیروز شدیم و اطمینان قلبی عجیبی داشتیم که هیچ چیزی جلودار ما نیست."
بدین ترتیب، باوجود برخی تردیدها، طرح ریزی مانور عملیات از محورهای گوناگون انجام شد که در فصل بعد به آن اشاره می شود.
پیش نویس طرح مانور پیشنهادی عملیات طریق القدس را قرارگاه مشترک ارتش و سپاه با امضای غلامعلی رشید (فرمانده ستاد عملیات جنوب) از سپاه و سرهنگ نیاکی (فرمانده قرارگاه مقدم نیروی زمینی ارتش و فرمانده لشکر٩٢ زرهی) از ارتش در دهه سوم مهر ١٣٦٠ تهیه و به فرماندهان سپاه و ارتش و همه یگان های حاضر در محدوده منطقه عملیات و استان خوزستان اعلام کردند: "لشکر١٦ زرهی ارتش منهای تیپ٣ تقویت شده با تیپ٣ لشکر٩٢ زرهی ارتش و یگان های سپاه [تیپ های ١٤ امام حسین(ع)، ٣٤ امام سجاد(ع)، ٢٥ کربلا و ٣١ عاشورا] در ساعت (س)، روز (ر) در شمال و جنوب رودخانه کرخه حمله نموده
[١] منظور کیفیت رزمی نیروهای کلاسیک ارتش است که در یک سال اول جنگ با همه تلاشی که کردند، نتوانستند مناطق اشغالی را آزاد کنند.
[٢] منظور کیفیت رزمی جدید و نوین نیروهای مسلح در آذر ١٣٦٠ است که تلفیقی از طرح و ایده های انقلابی و جسورانه و مبتنی بر عقلانیت ترکیب نیروهای ارتشی و سپاهی می باشد.