حجت الاسلام علی اکبر ناطق نوری، نماینده امام در جهاد سازندگی، ضمن تشریح عملکرد جهاد سازندگی در اقدامات پشتیبانی عملیاتی در جبهه های جنگ از سپاه پاسداران و ستاد مشترک ارتش خواست عملکرد این نهاد را در میادین نبرد نادیده نگیرند. وی گفت: «متأسفانه بااینکه جهاد سازندگی از آغاز جنگ نقش عمده ای را به عهده داشته و مهندسی سپاه و قسمت مهمی از مهندسی ارتش به عهده جهاد سازندگی بوده، مع الأسف در اطلاعیه های سپاه و اطلاعیه های ستاد مشترک، هیچ اشاره ای به خدمات این برادران نشده است که این گله را حتی از جبهه، بعضی از بچه ها از من کرده اند. وقتی که جنگ شروع شد، به تمام استان هایمان بخشنامه کردیم که همة امکاناتشان را و مخصوصاً ماشین آلات سنگین و مهندسان را به جبهه ها بفرستند. [این برادران] جاده های نظامی وسیع و فوق العاده جالبی را که از نزدیک بازدید کرده ام، درست کرده اند که رمز موفقیت نیروهای ما در این اقدامات است. همچنین سنگرهای پیش ساختة بتونی درست کرده اند، به طوری که ابتدا با آر.پی.جی. آزمایش می شود و سپس تحویل ارتش و سپاه می دهند، پناهگاه های بسیار وسیعی ساخته اند و نوع وسایلشان در خدمت سپاه و ارتش است و به هرحال همان نقش تدارکاتی و مهندسی را اینها به عهده دارند.»

حجت الاسلام ناطق نوری همچنین گفت: «در آبادان جاده های بسیاری ساخته اند که یکی از آنها جاده ماهشهر - آبادان است. در فتح بستان نیز نقش مهمی را جهاد سازندگی به عهده داشته و اظهار دوستان به بنده این بود که واقعاً اگر این راه های سوق الجیشی که جهاد سازندگی برای ما ساخته اند نبود، ما نمی توانستیم موفق شویم.»[١]

قائم مقام وزیر امورخارجه جمهوری اسلامی ایران در یک موضع گیری، مانور نظامی "ستارة درخشان" در منطقه خلیج فارس و در کرانه کشور عمان را - که با شرکت کشورهای امریکا، انگلیس و عمان درحال اجراست - محکوم کرد و آن را دخالت و حضور مستقیم نظامی امریکا در امور دیگر کشورها و کسب آمادگی برای سرکوب ملت های مسلمان منطقه ارزیابی کرد.

به نوشته روزنامه کیهان، احمد عزیزی درمورد مانور نظامی امریکا، عمان و انگلیس در عمان گفت: «این مانور که بخشی از مانورهای ستاره درخشان است و از مصر و سومالی و سودان شروع شده، به عنوان بخشی از سیاست جدید نظامی گری امریکا جهت سرکوب ملت های مسلمان در شمال افریقا و منطقة خاورمیانه صورت می گیرد. عزیزی افزود: «امپریالیسم امریکا درپی شکست های پیاپی اش در منطقه ناچار شد تا سیاست دخالت و حضور مستقیم نظامی خود را در کشورهایی که قابلیت ارضای منافعش در منطقه را دارند، دنبال کند و زمینه های فراوانی نیز در غرب ایجاد کرده تا تحت پوشش کمک به حفظ امنیت منطقه و مقابله با توسعه طلبی های شوروی، انجام مانورهای نظامی اش در منطقه را توجیه کند.»[٢]

[١] همان، ص١٠.

[٢] روزنامه کیهان، ١٧/٩/١٣٦٠، ص٢.