روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ١٤٧ - روزشمار جنگ یکشنبه ١٩ مهر ١٣٦٠ ١٢ ذی الحجه ١٤٠١ ١١ اکتبر ١٩٨١
این کشورها چه قوانین سیاهی را وضع می کردند و چه تعدادی از مردم را به زندان می افکندند.
در کجای دنیا بدون اعلام وضع فوق العاده، پی درپی انتخابات مجلس و رئیس جمهوری صورت می گیرد؟ چرا در چنین موقعیت هایی رفراندوم به تعویق نیفتاد. باید برادران و خواهران مسلمان واقع گرا، سعی کنند که از اوضاع ایران به طور صحیح اطلاع حاصل نمایند و به نشریات و رادیوها اعتماد نکنند، چراکه آنها در روزهایی که پلیس شاهنشاهی روزانه هزاران نفر از افراد غیرمسلح را شهید می کرد، سکوت مطلق اختیار کرده بودند. هنگامی که در مراسم سوگواری شهیدی، از هلیکوپتر به مردم شلیک می شد و مردم برای بیرون آمدن مجبور به پوشیدن کفن می شدند و روی سینه های خود نام و نشان خود را می نوشتند تا جسدهایشان به راحتی شناخته شود، این رسانه های خبری آن وقت کجا بودند؟»[١]
١
ماهنامه الحریه (چاپ بیروت) در آخرین شماره خود در مقاله ای با نام "عراق و جنگ خلیج فارس، قادسیه صدام یا خرابی دوم"، اوضاع عراق را بعد از وقوع انقلاب اسلامی تا زمین گیرشدن ارتش آن کشور در ایران تجزیه وتحلیل کرده است. در این مقاله، مطالب متنوعی از وضعیت نظامی و اقتصادی عراق بررسی شده است که در جای خود تازگی دارد. نگاه جامع، بررسی ریشه ای و درعین حال مجمل و اطلاعات فراوانی که در جای جای مقاله استفاده شده است آن را از موارد مشابه، ممتاز و البته خواندنی کرده است. در این مقاله آمده است:
«چنانچه شخصی در روزهای اول جنگ به مسئولین عراقی می گفت که این جنگ یک سال ادامه خواهد یافت، تهمت جنون و دشمنی به او می زدند، زیرا به نظر آنان و به حساب پیروزی های روزهای اول جنگ فقط چند روز و یا در بدترین شرایط ممکن، چند هفته ادامه می یافت و طی این مدت آنها موفق می شدند، نیروی نظامی ایران را نابود کرده و [امام] خمینی یا نماینده او را مجبور می کردند به سوی آنان شتافته و شرایط پیشنهادیشان را امضا کند و به ژاندارم بودن عراق در خلیج فارس اعتراف نماید.
... زندگی واقعی عراقی ها ١٨٠ درجه با گفته های مقامات عراقی مغایرت دارد و زمینه های اقتصادی و نظامی و موقعیت مردم دربرابر جنگ، نشان دهنده نهایت خرابی و بدی اوضاع از شمال تا جنوب عراق است، ولی نتایج سیاسی که از جنگ عاید رژیم عراق شده اند، مهم ترین نتایج هستند.
بعد از کاهش صدور نفت ازسوی ایران، عراق برای پرکردن این جای خالی اقدام کرد و یک تقسیم مسئولیت دوجانبه بین عراق و عربستان سعودی حاصل شد؛ بدین ترتیب که سعودی موظف به افزایش صدور نفت به امریکا و عراق موظف به افزایش صدور نفت به ژاپن و اروپا شدند.
دراین رابطه حجم تولید نفت عراق به ٢٥/٣ میلیون بشکه در روز؛ یعنی تقریباً ٢ برابر تولید سابق، فزونی یافت و این کشور در مرتبة دوم بین کشورهای خلیج (فارس) بعد از سعودی قرار گرفت. این افزایش سالانه، درآمدی معادل ٣٨ میلیارد دلار به همراه داشت، این درآمد باعث شد عراق قراردادهای بزرگش را به امضا رساند تا آنجا که حجم مبادلات تجاری عراق
[١] اداره کل مطبوعات و رسانه های خارجی وزارت ارشاد اسلامی، بررسی مطبوعات جهان، شماره ١٢٧، ٦/١٠/١٣٦٠، صص ٥٤ - ٥٣، به نقل از روزنامه جنگ چاپ پاکستان، ١١ اکتبر ١٩٨١.