یک عنصر حساس هم نبود که یک ضربه ای هم به رژیم زده باشید. معلوم است وقتی که این خبر پخش شود، مادر و پدر خودت هم تو را لعنت می کنند، چه وقت می تواند قبول کند؟! حتی دهان سازمان عفو بین المللی را هم می بندد. زبان شقی هایی مثل رجوی را هم می بندد که نتواند اعلام کند که این کار را ما کردیم. این غیر از جنون چه می تواند باشد؟! ازاین قبیل اعمال جنون آمیز، همین تظاهرات مسلحانه، یک چند روز زحمت می کشند از این شهر، از آن شهر، افرادشان را جمع می کنند، ٥٠ نفر توی تهران جمع می کنند، یک دفعه می گویند جمع شویم توی میدان ولی عصر، توی خیابان ولی عصر یک تظاهرات مسلحانه ای بکنیم. این تظاهرات چه هست، از صبح به زحمت از این طرف و آن طرف ماشین می دزدند، جمع می شوند، یک دفعه مثلاً ٥٠ تا تیر ژ٣ از این طرف و آن طرف صدا درکنند، بعد هم خوب پاسدارها می رسند و چندتایشان را می گیرند و چندتا را همان جا [در درگیری] می کشند، چندتایشان هم فرار می کنند. بعد روزنامه ها بگویند که مجاهدین در خیابان های تهران جنگ خیابانی راه انداختند. این می شود هدف یک آدم؟ بعد توی گزارشاتشان می نویسند که وضع ما این قدر بد بود که مردم به جای اینکه بایستند ما را تماشا کنند، فرار کردند و هیچ وقت خیابان ها مثل امروز خلوت نبود، هدف اینها این بود؟!

اصلاً هدف تظاهرات مسلحانه این بوده که به مردم دل و جرئت بدهند، رعب را بشکنند و مردم را وادار کنند که بیایند توی خیابان ها. [آن وقت] در گزارشش نوشته که فقط در شمیران، ٤ نفر از مردم به ما پیوسته اند. این هم نتیجه حرکت تظاهرات مسلحانه ای است که اینها در این جریان لااقل ١٠٠ تا، ٢٠٠ تا نیروهای مهمشان را از دست دادند.»[١]

درپی اقدامات سیاسی و تبلیغاتی سازمان عفو بین الملل علیه نظام قضایی ایران، امروز وزارت امور خارجه برای اثبات سیاسی بودن و وابستگی این نهاد بین المللی به قدرت های حاکم، سندی را منتشر کرد که حاوی گزارش سفیر رژیم شاهنشاهی به وزیر امور خارجه وقت، عباسعلی خلعتبری، از گفت وگوی خود با دبیرکل و رئیس بخش انگلیسی سازمان عفو بین الملل در سال ١٣٥٦ بود.

هماهنگی سفیر وقت ایران با مقامات بالای سازمان عفو بین الملل در تنظیم گزارش سالانه این سازمان درباره رژیم پهلوی و اقدام دبیرکل این سازمان در ارائه راهکارهای مناسب برای اغوای افکار عمومی درجهت بهبود وجهه رژیم پهلوی درزمینه حقوق بشر، ازجمله محورهای این گفت وگو است. در این گزارش همچنین به ارتباط این سازمان با سازمان های سرشناس یهودی برای درامان ماندن اسرائیل از گزند گزارش منفی این سازمان و هماهنگی ازپیش تعیین شده سازمان عفو بین الملل و رژیم پهلوی به منظور نفی وقایع ١٩ دی قم و ٢٩ بهمن تبریز که سرآغاز حرکت های عمومی انقلاب اسلامی بود، اشاره شده است.

[١] روزنامه کیهان، ٣/٨/١٣٦٠، ص١١.