روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٨٧٩ - روزشمار جنگ یکشنبه ١٥ آذر ١٣٦٠ ٩ صفر ١٤٠٢ ٦ دسامبر ١٩٨١
اسیر شده اند. راه تدارکاتی میان بر دشمن قطع شده و دشمن نیروی فراوانی برای جبران این شکست جمع کرده است. متأسفانه ما هم تلفات زیاد داده ایم. ١٢٥ نفر نظامی شهید، ٤٠٠ نظامی مجروح، ٧٠٠ نفر از نیروهای مردمی شهید و ١٨٠٠ نفر مجروح داشته ایم. به دلیل اینکه نیروهای پیاده عامل این فتح بوده اند و فداکارانه به قلب دشمن زده اند، پیروز شده ایم و تلفات زیاد داده ایم. تأکید کردیم که این گونه تلفات در حمله های دیگر نباید داشته باشیم. برنامه بعدی به همین زودی در غرب عمل می شود، ولی به وسعت بستان نیست. بین آقایان صیاد و ظهیرنژاد اختلاف است. به طورکلی اختلافات بین ستاد و نیروی زمینی و نیروی هوایی مطرح شد و امام نصیحت کردند همکاری کنند.»[١]
رئیس جمهور نیز در پایان این جلسه در گفت وگو با خبرنگاران درباره ویژگی عملیات طریق القدس در ابعاد نظامی، تأثیر آن بر مسیرهای ترابری و تدارک ارتش عراق و نقش تعیین کننده نیروهای مردمی مطالبی بیان کرد. آیت الله خامنه ای در بخش هایی از این گفت وگو اظهار کرد: «چند نکته مهم در این عملیات وجود دارد که در عملیات قبلی وجود نداشت. یکی بسته شدن راه تدارکاتی مهم نیروهای عراقی در داخل خاک ما بود. یکی از دو راه تدارکاتی بسیار مهم در بخش مرکزی و جنوبی خوزستان راه بستان بود و راه دیگر هم راه طلائیه است در جنوب؛ یعنی حدود شمال آبادان و خرمشهر که آنجا هم راه تدارکاتی مهمی است برای عراقی ها و این راه، دومین راه تدارکاتی بود. عراقی ها در این منطقه جاده مستحکمی هم برای خودشان فراهم کرده بودند و می توانستند به آسانی آنچه را که می خواهند از منطقه عماره وارد خاک ما کنند و تدارکات را به نیروهای خودشان برسانند؛ نیروهایی که بین کرخه و کارون هستند و نیروهایی که در اطراف سوسنگرد بودند و نیروهایی که در الله اکبر بودند و اخیراً نیروهایی که در شمال و حوالی نیسان قرار داشتند. نکته دوم این است که این منطقه، منطقه ای بود که نیروهای عراق از اینجا می توانستند بین نیروهای خودشان در شمال خوزستان و جنوب خوزستان رابطه برقرار کنند و این نکته بسیار بااهمیتی است. همان طوری که می دانید یکی از امتیازات هر نیرویی این است که بتواند سریعاً جابه جایی انجام بدهد. یعنی اگر چنانچه در یک نقطه نیروهای او درگیر یک عملیات هستند و در این عملیات احساس می کند که احتیاج به پشتیبانی انسانی دارد، بتواند فوراً از یک نقطه دیگری نیروهایی را به کمک نیرو های درگیر برساند و مانع از شکست و [ازبین رفتن] تلاش آنها بشود. عراق این کار را از این طریق انجام می داد. الآن عراق اگر بخواهد
[١] علی اکبر هاشمی رفسنجانی، عبور از بحران (کارنامه و خاطرات هاشمی رفسنجانی در سال ١٣٦٠)، به اهتمام یاسر هاشمی، تهران: نشر معارف انقلاب، چاپ نهم، ١٣٨٦، ص٣١٨.