رادیو بی بی سی در گفتاری به مناسبت پیوستن حزب دمکرات به شورای ملی مقاومت به نوعی از این امر استقبال کرد و باتوجه به مشترکات سیاسی دو طرف، این پیوند را برای این دو تشکیلات سودمند و موجب تطهیر حزب دمکرات از وابستگی به کشورهای خارجی (عراق) خواند. در گزارش بی بی سی آمده است: «این دو گروه مبانی اساسی مشترک زیادی دارند. اعلام رسمی این اتحاد و پیوستگی برای دو سازمان حاوی منافع است. از یک سو اعتبار شورای ملی مقاومت و رجوی را بیشتر می سازد و از سوی دیگر بر ادعای حزب دمکرات کردستان که خود را جزئی از تلاش ملی علیه دولت آیت الله خمینی می داند صحه می گذارد. تابه حال، دولت چنین جلوه می داد که حزب دمکرات کردستان یک گروه جدایی طلب است که برای دول خارجی می جنگد.»

مجله فرانسوی لیبراسیون نیز این ائتلاف را سرآغاز مرحله جدیدی در روابط مخالفان جمهوری اسلامی خواند.

از سوی دیگر، سلطنت طلب های طیف شاپور بختیار به این پیوند واکنش منفی نشان دادند. این گروه در یک مقاله رادیویی با اشاره به اشتراکات سلطنت طلب ها و حزب دمکرات در براندازی جمهوری اسلامی ایران و همکاری نکردن با جمهوری اسلامی و با اشاره به برخی همکاری های سازمان مجاهدین خلق (منافقین) در سرکوب نیروهای مسلح غیرقانونی در کردستان و همچنین با اشاره به سوابق کاری بنی صدر به عنوان فرمانده کل قوا و تلاش های وی در این سمت برای سرکوب گروه های مسلح غیرقانونی در کردستان، خواستار اتحاد حزب دمکرات با گروه نهضت ملی مقاومت به رهبری شاپور بختیار شد.

کمک های فرانسه به عراق

در میان کشورهای قدرتمندی که از عراق حمایت می کردند، علاوه بر شوروی که با تغییر نگرش خود به منطقه خلیج فارس بار دیگر یکی از حامیان تسلیحاتی عراق شده بود، فرانسه نیز راه یک طرفه ای را که به سوی عراق گشوده بود گسترش و ادامه داد. در این دوره خبرهایی از همکاری های فرانسه و دولت عراق منتشر شده است، انعقاد قرارداد ٤/٤ میلیارد فرانکی توپ های ١٨٥ میلی متری، ادامه ارسال هواپیماهای جنگنده میراژ، اعزام کارشناسان نظامی برای تغییر و بهبود سامانة پرواز این هواپیماها، آموزش خلبانان عراقی، انواع کمک های فنی و همچنین افزایش ١٨١ درصدی صادرات فرانسه به عراق نسبت به سال قبل ازجملة آنها می باشد آلمان غربی و یوگسلاوی نیز ازجمله کشورهای اروپایی بودند که گرم شدن و ارتقای روابط تجاری آنان با عراق موضوع اجرای بحث رسانه ها شد. نوع روابط تجاری آلمان با عراق چندان مشخص نبود، ولی دولت یوگسلاوی اجرای پروژه های زیربنایی همچون جاده سازی، امور ساختمانی و خطوط مخابراتی را در عراق برعهده داشت.